“เจ้า...”
ตู้หยวนซิวสีหน้าแปรเปลี่ยนเล็กน้อย เกิดความขุ่นเคืองขึ้นมาทันที
นี่มันเป็นการท้าทายความยุติธรรมของระบบการสอบประเมินของหน่วยปราบปีศาจอย่างเปิดเผยหรือ?
เขากำลังจะระเบิดอารมณ์ แต่สวี่เย่กลับยกมือขึ้นโบกเล็กน้อย พลางกล่าวว่า “เมื่อไม่ยอมรับ ก็เชิญตรวจสอบตามอำเภอใจ ข้าไม่มีปัญหา”
เขารับฟังคำพูดกังขารอบด้าน ตั้งแต่ต้นจนจบสีหน้านิ่งสงบไร้คลื่น
พูดเล่นหรือไร
ด้วยกำลังของตนเองที่ทะลวงเส้นลมปราณขั้นเก้า หากปราบปีศาจพวกนี้ไม่ได้ นั่นต่างหากถึงจะเป็นเรื่องแปลก
แต่ทว่า ต่อให้คนอื่นไม่เชื่อก็ไม่ได้
เขายังต้องการรางวัลที่หนึ่งอยู่!
ใครก็อย่ามาหาเรื่องเดือดร้อนให้เขาเด็ดขาด
ได้ยินเช่นนี้ จ้าวเหิงส่งเสียงเย็นชาในลำคอ
ไม่ว่าจะอย่างไร เขาก็ไม่อาจเชื่อได้ว่าสวี่เย่จะสังหารปีศาจได้มากมายขนาดนี้
เหตุใดต่างก็เป็นทะลวงเส้นลมปราณขั้นหกเหมือนกัน แต่นี่มันเกินเหตุไปได้?
และในเวลานี้ ตู้หยวนซิวได้ยินคำพูดของสวี่เย่ ก็เข้าใจความหมายของสวี่เย่ทันที เขาไม่อยากพูดพล่ามให้เสียเวลา แค่ยกมือขึ้นเป็นสัญญาณเล็กน้อย
ลวี่เทาหยิบแผ่นหยกออกมาก้อนหนึ่ง จากนั้นเอ่ยกับแผ่นหยกนั้นสองสามประโยค
ไม่นานนัก ด้านหน้าทางเข้าคุกปีศาจก็เกิดกระแสลมปีศาจพัดโหมเข้ามา ตามด้วยเสียงหนึ่งที่ดังออกมาจากภายใน
“จำนวนปีศาจที่สังหารมีผลสมบูรณ์!”
เพียงประโยคสั้นๆ ไม่มีการเอ่ยให้มากความ
และนี่ก็เป็นการยืนยันความจริงที่ว่าสวี่เย่สังหารปีศาจเหล่านี้ได้จริง
“เป็นเรื่องจริงงั้นหรือ?”
“ฟ้าดิน!”
“เขาทำได้อย่างไรกัน?”
“มากกว่าจ้าวเหิงคุณชายถึงสิบเท่า งั้นก็หมายความว่าที่หนึ่งนี้ย่อมเป็นของเขาไม่ผิดแน่?”