"อ๊า!"
"ตายกันแล้ว!"
"หนีเร็ว!"
เหตุการณ์พลิกผันที่เกิดขึ้นอย่างกระทันหันนี้ ทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนที่กำลังขยับกายอยู่ในที่นั้นต้องส่งเสียงกรีดร้องแหลมสูง แตกตื่นกันอย่างสิ้นเชิง แล้วต่างพากันวิ่งหนีไปคนละทิศละทาง
การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้ ทำให้สีหน้าของจวินจวินเซียงและหลี่หยวนเปลี่ยนไปพร้อมกัน
หลี่หยวนผุดลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว
และกวาดสายตามองไปยังประตูใหญ่ที่ถูกทำลายจนแหลกสลายพร้อมกับจวินจวินเซียง
และในขณะนั้นเอง สวี่เย่ในชุดเสื้อคลุมสีดำ มือหนึ่งถือดาบปราบปีศาจ นำทัพตู้หยวนซิวและคนอื่น ๆ ค่อย ๆ ก้าวเท้าเข้ามาในห้องโถงใหญ่
"หน่วยปราบปีศาจมาปฏิบัติการ ทุกคนจงหยุดนิ่งอย่าขยับเขยื้อน!"
สวี่เย่กวาดตามองไปรอบหนึ่ง เห็นผู้คนนับไม่ถ้วนส่งเสียงร้องด้วยความตกใจวิ่งหนีกันอย่างชุลมุนวุ่นวาย จึงตวาดเสียงต่ำทันที
น้ำเสียงของเขาไม่ดังนัก แต่กลับก้องกังวานไปทั่วทั้งห้องโถงในชั่วพริบตา
ห้องโถงใหญ่ที่เดิมทีอึกทึกครึกโครมกลับเงียบสงบลงทันที
ทุกคนพากันหันมามองสวี่เย่และพรรคพวก
"หน่วยปราบปีศาจ?"
"คนของหน่วยปราบปีศาจมาทำอะไรที่นี่?"
"พวกเราไม่ได้ทำความผิดอะไรสักหน่อย!"
ผู้คนนับไม่ถ้วนเมื่อได้เห็นสวี่เย่และพวกพ้อง สีหน้าก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย ยิ่งรู้สึกหวาดหวั่นมากขึ้นไปอีก
แต่ก็ไม่มีใครกล้าขยับเขยื้อนหรือก่อความวุ่นวายอีกต่อไป
เพราะชื่อเสียงของหน่วยปราบปีศาจนั้นเป็นที่ประจักษ์ดีอยู่แล้ว
ไม่มีใครอยากไปหาเรื่องเดือดร้อนใส่ตัวกับหน่วยปราบปีศาจหรอก
และในขณะที่บรรยากาศในที่นั้นสงบลง จวินจวินเซียงบนชั้นสองก็มีสีหน้าเปลี่ยนไปหลายต่อหลายครั้ง เขารู้ดีว่าเวลานี้เขาไม่สามารถหลบซ่อนตัวอยู่ด้านหลังต่อไปได้อีกแล้ว
เขาจึงก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว คารวะด้วยการประสานมือเบา ๆ พลางเอ่ยว่า "ท่านทั้งหลายจากหน่วยปราบปีศาจ พวกท่านมาทำอะไรที่นี่?"