ไม่นาน สวี่เย่ก็ก้าวข้ามธรณีประตูเข้าไปในคุกปีศาจเช่นกัน
ครานั้น ลวี่เทาหัวเราะพลางกล่าวว่า “เจ้าหนุ่มนี่ลงมือเมื่อไร อันดับหนึ่งก็ต้องเป็นของเขา”
“อื้ม!” ตู้หยวนซิวพยักหน้าเบา ๆ โดยไม่ปฏิเสธ
คนอื่นไม่รู้ฝีมือของสวี่เย่ แต่เขาจะไม่รู้ได้อย่างไร?
……
ทันทีที่สวี่เย่ก้าวเข้าไปในคุกปีศาจ สายลมหนาวเหน็บชวนให้กระดูกสั่นก็พัดมากระทบร่าง
เขาสะท้านไปทั้งตัว พอได้เห็นทุกสิ่งในคุกปีศาจ ก็อดทอดถอนใจด้วยความตะลึงพรึงเพริดไม่ได้
“ที่นี่ที่ไหนกันคุกปีศาจ นี่มันโลกใต้พิภพชัด ๆ!”
ภายในคุกปีศาจแห่งนี้กว้างใหญ่ไพศาลสุดประมาณ ตั้งอยู่ใต้พื้นดินลึก ราวกับเป็นโลกใต้ดินใบใหม่โดยสิ้นเชิง
แม้เขายังไม่เห็นปีศาจร้ายสักตัว แต่ลมปีศาจหนาแน่นนั้นทำให้เขารู้ว่า ที่นี่ต้องคุมขังปีศาจร้ายไว้ไม่น้อยแน่นอน
ส่วนคนที่เข้ามาก่อนหน้านั้น สวี่เย่ก็เห็นเพียงไม่กี่คนประปราย
ผู้ที่เหลือล้วนแยกย้ายกันไปตามหาเป้าหมายของตนเองแล้วทั้งสิ้น
“สังหาร!” และในขณะนั้นเอง ก็มีเสียงตะโกนคำรามแห่งการฆ่าฟันดังมา สวี่เย่หันไปมอง ก็เห็นว่าจ้าวเหิงผู้นั้นยังอยู่ไม่ไกลนัก บัดนี้กำลังต่อสู้พันพัวกับปีศาจหมาป่าตัวหนึ่งอยู่
ปีศาจหมาป่าตัวนั้นก็มีเพียงขั้นทะลวงเส้นลมปราณห้าชั้นเท่านั้น น่าเวทนาที่เจ้าคนนี่กลับยังสู้ได้อย่างดุเดือดไม่รู้จบ
“สัตว์เดรัจฉาน เอาชีวิตมาให้ข้า!” เวลานั้น ฟากอีกด้านหนึ่ง หลินอวี่เยียนก็กำลังต่อสู้พันพัวกับปีศาจหนูตัวหนึ่งอยู่เช่นกัน
ปีศาจหนูตัวนั้นก็มีพลังขั้นทะลวงเส้นลมปราณห้าชั้นเช่นกัน
แต่หลินอวี่เยียนกลับดูเหลือกำลังล้นมือ แตกต่างจากจ้าวเหิงอย่างชัดเจน
“ช่องว่างไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ” สวี่เย่ส่ายหน้าแผ่วเบา