ได้ยินคำพูดของตู้หยวนซิว สวี่เย่จ้องซูอวี่ด้วยสายตาเย็นชา
ครู่ต่อมา เมื่อเห็นว่าซูอวี่ใกล้จะขาดใจตาย สวี่เย่จึงยอมปล่อยมือ
แต่แววตายังคงเต็มไปด้วยความสังหารอันเย็นเยียบ
"แคก ๆ ๆ ๆ ..." จู่ ๆ ก็ได้สูดอากาศบริสุทธิ์ ซูอวี่ไออย่างบ้าคลั่ง หายใจหอบรวดร้าว ตะเกียกตะกายสูดลมหายใจสดชื่นเข้าเต็มปอด
เนิ่นนานกว่านี้เขาถึงจะสงบลงได้
สายตาที่มองสวี่เย่ของเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและความสังหาร
เมื่อครู่ เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งความตายจริง ๆ
เจ้าหมอนี่คิดจะฆ่าข้าจริง ๆ
"ดูท่าพี่สาวพูดถูก เจ้าคนนี้มีชีวิตอยู่ ก็เป็นภัยคุกคามต่อข้าตลอด" ซูอวี่คิดในใจ
และยิ่งตอกย้ำความคิดที่จะสังหารสวี่เย่ให้เร็วที่สุด
ส่วนตู้หยวนซิวเมื่อเห็นสวี่เย่ปล่อยมือ ก็โล่งอกอย่างหนัก
เขาสัมผัสได้จริง ๆ ว่าสวี่เย่เพิ่งคิดจะฆ่าคนจริงจัง
เจ้าหมอนี่!
เป็นบ้าไปแล้วจริง ๆ!
เวลานี้ สวี่เย่มองไปทางซูอวี่ แล้วพูดเย็นชาว่า "ก่อนที่พวกเจ้าจะฆ่าข้าไม่สำเร็จ อย่ามาหาเรื่องข้าดีกว่า ไม่งั้นข้าอาจจะอดใจไม่ไหว ฆ่าพวกเจ้าให้ตายคามือจริง ๆ"
ชีวิตชาติชั่วของเขามันไม่ worth อะไร
ถ้าถูกบีบจนจนมุมจริง ก็เอาตายไปด้วยกัน
ได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าซูอวี่เปลี่ยนไป จะพูดอะไรอีก
แต่เมื่อเห็นแววตาฆ่าของสวี่เย่ เขาก็ไม่กล้าอ้าปาก
ตู้หยวนซิวพูดเย็นชาว่า "ยังไม่รีบไปอีก? เรื่องที่นี่ ข้าจะรายงานตามจริง เจ้ากลับไปรอได้เลย!"
ได้ยินดังนั้น ซูอวี่ไม่กล้าพูดจาเหลวไหล จ้องสวี่เย่อย่างลึกซึ้งคราหนึ่ง แล้วหมุนตัวจากไป
เห็นภาพนี้ ตู้หยวนซิวจึงหันมามองสวี่เย่ แล้วพูดว่า "อย่าโทษข้า! หากเจ้าฆ่าเขา มันไม่มีประโยชน์ต่อเจ้าเลย"