ฆ่า!
สองคำเย็นชานี้หลุดจากปากสวี่เย่
เสียงพูดไม่หยุดของซุนก่วงพลันหยุดชะงักลงทันที
ผู้คนทั่วทั้งที่ต่างก็ตะลึงงันไปชั่วขณะ
ทุกคนมองสวี่เย่อย่างไม่อยากเชื่อสายตา ไม่เข้าใจความหมายของสวี่เย่แม้แต่น้อย
อยู่ดี ๆ ฆ่าอะไร?
ฆ่าใคร?
"สวี่เย่..." แม้แต่ตู้หยวนซิวเองก็ยังตะลึง ไม่เข้าใจความหมายของสวี่เย่
สวี่เย่ไม่พูดพล่าม ดึงดาบปราบปีศาจออกมาชี้ไปที่จ้าวควั๋ว แล้วเอ่ยเสียงเย็นชา "หมิ่นผู้เหนือกว่า ไม่รู้จักแก้ไข ตามกฎต้องประหาร!"
แท้จริงเขาคิดจะหาคนมาฆ่าเป็นเยี่ยงอย่างอยู่แล้ว
เดิมทีคิดจะใช้ซุนก่วงเป็นเครื่องสังเวย
แต่เจ้าซุนก่วงนี่ฉลาดนัก กลับส่งลูกน้องมาท้าทายเขา
ซุนก่วงทำตัวเป็นกลาง คอยยุแหย่จากข้างสนาม
เช่นนั้นก็ดี สวี่เย่จะสมใจให้มัน
ยังไงฆ่าใครก็ฆ่า
ขอแค่ผลเหมือนกันก็พอ
"นี่..."
แต่ในขณะนี้ ผู้คนในที่นั้นได้ยินคำพูดของสวี่เย่ ต่างก็ตะลึงงันไปหมด
ทุกคนคิดไม่ถึงว่าสวี่เย่จะเล่นจริง
เขาบ้าไปแล้วหรือ?
ฆ่าคนของตัวเองในเวลาแบบนี้?
แล้วยังเป็นคนของซุนก่วงอีก
นี่ไม่ใช่การเปิดโอกาสให้ซุนก่วงก่อการกบฏหรอกหรือ?
หลี่หย่งหลังจากตะลึงไปชั่วครู่ ก็ทำท่าเตรียมดูเรื่องสนุกจ้องซุนก่วง
พวกเขาอยากเห็นว่าซุนก่วงจะรับมืออย่างไร
"เจ้า... เจ้ากล้า..." ในเวลานี้ จ้าวควั๋วที่อยู่ตรงหน้าเป็นคนแรกก็สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย
คิดไม่ถึงว่าจะโหดร้ายปานนี้ ลงมือก็จะฆ่าเขาเลย
นี่มันต่างจากที่พวกเขาคิดไว้อย่างไรกัน?
เมื่อสัมผัสสายตาเย็นเยียบของสวี่เย่ เขาก็หวาดกลัวโดยสัญชาตญาณ
"เจ้าช่างกล้า!" ในเวลานี้ ซุนก่วงตั้งสติได้เต็มที่ สายตาอำมหิตจ้องสวี่เย่