"อะไรกันเนี่ย?"
สวี่เย่เห็นภาพนั้นตรงหน้า ก็พลันตกใจขึ้นมาเล็กน้อย
แต่ทว่าตอนนี้เขาเจอเรื่องราวมามากมายเกินไปแล้ว จึงตั้งสติได้ในไม่ช้า
ดาบปราบปีศาจถูกชักออกมาอย่างฉับพลัน
วืด! เสียงหนึ่งดังขึ้น แสงดาบวาบวับ
สวี่เย่ฟันดาบลงไปที่เถาวัลย์ที่ประดุจงูเหลือมนั้นทันที
ปั้ง! ดาบปราบปีศาจคมกริบราวกับตัดเหล็กให้เป็นโคลน ฟันเจ้าหวายสีเขียวที่พุ่งออกมาอย่างกะทันหันนั้นขาดออกเป็นสองท่อน ล้มลงไปคนละทาง
หลังจากฟันออกไปหนึ่งดาบ สวี่เย่ก็ตอบสนองอย่างว่องไว กระโดดถอยออกมาทันที
หลังจากทรงตัวได้แล้ว สวี่เย่ก็กำดาบปราบปีศาจแน่น กวาดตามองไปรอบด้าน แววตาคมกริบไร้เทียมทาน
"ใครกัน? ออกมานั่นแหละ!"
สวี่เย่ตวาดก้อง แววตาเจิดจ้าด้วยฆาตกรรม
บังอาจลอบสังหารทหารปราบปีศาจชุดดำแห่งหน่วยปราบปีศาจ
ใครกล้าหาญปานนี้?
ไม่คิดอยู่อย่างนั้นหรือ?
เมื่อเสียงตวาดดังจบลง ปลายถนนอีกด้านหนึ่งก็ค่อยๆ ปรากฏเงาร่างหนึ่งขึ้น
สวี่เย่ตอบสนองอย่างรวดเร็วยิ่ง เขาถือดาบปราบปีศาจในมือ หันขวับไปมอง
ก็เห็นว่าคนที่เพิ่งปรากฏตัวนั้นเป็นสิ่งมีชีวิตที่สวมเกราะสีเขียว สวมหน้ากากสีเขียว ผมบนหัวกลับเป็นเถาวัลย์ ปลิวไสวไปตามสายลมในยามนี้
ดวงตายิ่งมีสีเขียวประหลาด มองดูแล้วไม่เหมือนคน
หากว่ามันหน้าตาไม่เหมือนคนแล้วละก็ สวี่เย่ก็คงคิดว่ามันเป็นท่อนไม้ท่อนหนึ่งแน่นอน
"ไม่ใช่คน!"
"ก็ไม่ใช่ปีศาจ!"
"แกเป็นตัวอะไรกันแน่?"
สวี่เย่มองเจ้าสิ่งที่เหมือนท่อนไม้นี้แล้วถามเสียงเย็น
เจ้าสิ่งนี้รูปร่างหน้าตาไม่เหมือนคน
แต่ก็ไม่ใช่ปีศาจ
เพราะว่า เจ้าสิ่งนี้ไม่มีกลิ่นอายของปีศาจอยู่บนกาย