ซูชิงเสวี่ยผู้ซึ่งสีหน้าปกติเรียบเฉยมาทั้งชีวิต พอได้ยินคำพูดนี้ ใบหน้าก็แข็งค้างไปทันที
ขนมที่กำลังจะส่งเข้าปากถูกบดขยี้ในมือทันที นางหันไปมองบ่าวหนุ่มรอยแผลเป็น แล้วเอ่ยถาม "เกิดเรื่องขึ้นหรือ เกิดเรื่องอะไรได้"
"แก๊งน้ำพุชิงเฉวียนสิ้นซากแล้ว" บ่าวหนุ่มรอยแผลเป็นเอ่ยเสียงเย็น
"หมายความว่าอย่างไร" ซูชิงเสวี่ยขมวดคิ้วถาม
"ตายหมด ไม่เหลือสักคน" บ่าวหนุ่มรอยแผลเป็นเอ่ย
"เรื่องมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่" สีหน้าซูชิงเสวี่ยมืดครึ้ม
บ่าวหนุ่มรอยแผลเป็นเล่าเรื่องที่ได้ยินมาทั้งหมด
ครู่หนึ่ง ซูชิงเสวี่ยเอ่ยเสียงขรึม "เจ้าหมายความว่า พวกแก๊งน้ำพุชิงเฉวียนเพิ่งไปก่อเรื่องกับสวี่เย่ แล้ววันต่อมาทั้งแก๊งก็ตายหมดเลยงั้นหรือ"
บ่าวหนุ่มรอยแผลเป็นเพียงพยักหน้า ไม่พูดจา
สีหน้าซูชิงเสวี่ยดูแย่ลง
เรื่องบังเอิญงั้นหรือ
บนโลกนี้จะมีเรื่องบังเอิญมากมายขนาดนั้นที่ไหนกัน
"ทางราชการว่าอย่างไร" ซูชิงเสวี่ยถามอีกครั้ง
ตายกันเป็นจำนวนมากขนาดนี้ ยังอยู่ในเขตอำเภอ ทางราชการไม่มีทางไม่ลงมาจัดการ
บ่าวหนุ่มรอยแผลเป็นเอ่ย "ข่าวจากราชการคือ แก๊งน้ำพุชิงเฉวียนสมคบกับปีศาจร้าย ทำร้ายราษฎร หน่วยปราบปีศาจจึงออกมาจัดการกวาดล้าง"
พอได้ยินเช่นนี้ สีหน้าซูชิงเสวี่ยก็มืดครึ้มลง
หน่วยปราบปีศาจ?
ปีศาจร้าย?
เรื่องนี้ไปยุ่งเกี่ยวกับหน่วยปราบปีศาจได้อย่างไรกัน
"เช่นนั้น เรื่องนี้กับสวี่เย่คนนั้นก็ไม่มีความเกี่ยวข้องกันงั้นสิ" ซูชิงเสวี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วถาม
แต่นางกลับรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างไม่ชอบมาพากล
บ่าวหนุ่มรอยแผลเป็นพยักหน้า "ตามที่ทางการแถลง ก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ"