"นี่..."
ซีเอ้อร์เบิกตากว้างมองดาบปราบปีศาจที่แทงทะลุท้องของตัวเอง
นางคิดไม่ออกจริง ๆ ว่าทำไมถึงเป็นเช่นนี้
นางฝืนทนความเจ็บปวดรวดร้าวหันไปมองสวี่เย่
และในยามนี้ สีหน้าเงอะงะบนใบหน้าของสวี่เย่หายไปสิ้น ดวงตาที่ว่างเปล่าได้กลายเป็นประกายแวววาวขึ้นมาแล้ว
เขายิ้มมองซีเอ้อร์แล้วเอ่ยว่า "เป็นอย่างไรบ้าง? ดีใจไหม? คาดไม่ถึงหรือเปล่า?"
ซีเอ้อร์ชะงักไป เบิกตากว้างด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อ "เหตุใดกัน?"
"เพราะเจ้าไว้ใจตัวเองมากเกินไป หลงระเริงคิดว่าจะควบคุมทุกคนได้" สวี่เย่หัวเราะเย็นชา ใบหน้าเต็มไปด้วยความดูแคลน
ปีศาจจิ้งจอกตนนี้ไว้ใจวิชาสะกดวิญญาณของตัวเองมากเกินไป
หลงคิดว่าสามารถสะกดสวี่เย่ได้จริง ๆ เช่นเดียวกับชายคนอื่น ๆ
อันที่จริง ซีเอ้อร์ทำได้จริง
นางสะกดสวี่เย่ไว้ได้ชั่วขณะหนึ่งจริง ๆ
แต่ก็เพียงแค่ชั่วขณะนั้นเท่านั้น
ฝีมือของเขากับซีเอ้อร์ล้วนอยู่ที่ขั้นภูมิหลอมปราณชั้นหนึ่งเท่ากัน
ปีศาจจิ้งจอกขั้นภูมิเดียวกันอยากใช้วิชาสะกดวิญญาณสะกดสวี่เย่ ยังคงยากอยู่บ้าง
อีกทั้งสวี่เย่ที่ฝึกฝนคือคัมภีร์ปราบมาร
ย่อมมีเคล็ดวิชาเฉพาะตนอยู่ชุดหนึ่ง
ในวินาทีที่ถูกวิชาสะกดวิญญาณรัดจับ คัมภีร์ปราบมารก็หมุนเวียนขึ้นมาเอง ขจัดวิชาสะกดวิญญาณของปีศาจจิ้งจอกไปได้ในเวลาอันรวดเร็ว
เพียงแต่ สวี่เย่ที่ฟื้นสติขึ้นมาแล้วคิดจะวางแผนซ้อนแผน
เพราะก่อนหน้านี้ คำพูดที่เขาไม่แยแสชีวิตชาวบ้านเหล่านั้นล้วนเป็นเรื่องหลอกลวง
เหตุที่เขาแสร้งทำเป็นไม่ใส่ใจชีวิตชาวบ้านเหล่านี้ ก็เพื่อหลอกให้ปีศาจจิ้งจอกลดระดับลง