ผู้นี้คือพี่เขยสินะ?
พอเขาพูดจบ ทั้งงานก็เงียบกริบ
ทุกคนเบิกตากว้างมองชายหนุ่มผู้พูดด้วยความไม่อยากเชื่อ
โดยเฉพาะจ้าวเหิงที่ปฎิกิริยารุนแรงที่สุด เขามองชายหนุ่มผู้พูดด้วยความไม่อยากเชื่อ "เจ้า เจ้า เจ้า... เจ้าว่าอะนะ?"
เหตุผลก็ไม่มีอื่นไกล ชายหนุ่มผู้พูดคนนี้ไม่ใช่ใครอื่น น้องชายแท้ๆ ของหลินอวี่เยียน เป็นถึงคุณชายใหญ่แห่งตระกูลหลิน นามว่าหลินจื่อมั่ว
อะไรที่ว่า 'ผู้นี้คือพี่เขยสินะ'?
ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่สวี่เย่กลายเป็นพี่เขยของเขา?
แล้วเขา จ้าวเหิง กลายเป็นอะไร?
"พี่ใหญ่ พี่พูดอะไรของพี่เนี่ย?" หลินอวี่เยียนเองก็เบิกตากว้างเช่นกัน
มองพี่ชายของตัวเองด้วยความไม่อยากเชื่อ
ระหว่างนางกับสวี่เย่ไม่มีอะไรกันจริงๆ ต่างคนต่างบริสุทธิ์
ถึงแม้นางจะชื่นชมสวี่เย่ แต่ก็ไม่เคยคิดไปถึงเรื่องนั้น
พี่ใหญ่ทำอะไรของพี่?
ยังจะให้คนอื่นอยู่อีกไหมเนี่ย?
ส่วนจ้าวจั๋วหรงก็ชำเลืองมองหลินจื่อมั่วแวบหนึ่ง
แอบถอนหายใจในใจ สมเป็นคุณชายใหญ่แห่งตระกูลหลิน ไม้เด็ดนี้โหดร้ายจริงๆ!
คิดได้ดังนั้น เขาก็อดมองไปที่จ้าวเหิงไม่ได้
จู่ๆ ก็เกิดความรู้สึกหนึ่งขึ้นมา
ทำไมลูกชายตัวเองไม่ใช่ลูกสาวนะ?
คิดผิดแล้ว!
และในขณะนี้ ผู้ที่ตกตะลึงที่สุดก็คือสวี่เย่
ไม่เอาน่า!
นี่มันใครกัน?
เขานึกไม่ถึงเลยว่า อยู่ดีๆ ตัวเองจะกลายเป็นพี่เขยของคนอื่นได้
ยุคนี้เขาใช้เส้นสายกันโหดร้ายขนาดนี้เลยหรือ?
และในเวลานี้ หลินจื่อมั่วไม่สนใจเสียงอุทานตกใจของจ้าวเหิงและสายตาตกตะลึงของหลินอวี่เยียน
สายตาของเขาปะทะกับสวี่เย่ เห็นแววสงสัยในดวงตาของอีกฝ่าย
เขาจึงยิ้มแล้วพูดว่า "ขอแนะนำตัวเอง ข้าชื่อหลินจื่อมั่ว เป็นพี่ชายแท้ๆ ของอวี่เยียน ส่วนเจ้าเป็นน้องเขยของข้า ต่างก็คนในครอบครัวเดียวกัน ต่อไปนี้เรียกข้าว่าพี่ใหญ่ก็แล้วกัน"