ครืน!
วาจาของสวี่เย่เอ่ยออกมา คนทั้งที่นั้นถึงกับตะลึงงันไปชั่วขณะ
ต่อให้พวกเขาจะไม่พอใจเพียงใด
ก็ไม่กล้าต่อกรกับหน่วยปราบปีศาจจริง ๆ หรอก!
กระทั่งหลี่หยวนเองก็กำหมัดแน่น
เขามองข้ามเสื้อคลุมดำผู้น้อยคนหนึ่งได้
แต่หน่วยปราบปีศาจทั้งหน่วย เขายังไม่มีคุณสมบัติจะต่อต้าน
ในขณะที่หลี่หยวนกำลังชั่งใจว่าจะทำเช่นไร
สวี่เย่ก็ไม่รอให้พูดพร่ำทำเพลง ยกมือขึ้นกวาดหนึ่งที "ผู้ใดเป็นคนจวนลั่วเสีย...ไม่ต้องเหลือไว้สักคน!"
วาจาตกไป ตู้หยวนซิวเป็นคนแรกที่ก้าวออกมา พลังวิญญาณพลุ่งพล่าน กลิ่นอายสังหารแผ่กระจายออกมา
หลี่หย่งและคนอื่น ๆ ไม่พูดพล่าม รีบชักดาบออกมาพร้อมกัน ราวกับว่าการเข่นฆ่าครั้งใหญ่กำลังจะเริ่มขึ้น
หลี่หยวนกำหมัดแน่น แต่ไม่เอ่ยปาก
ส่วนจวินจวินเซียงสีหน้าเปลี่ยนไป
แต่เขาไม่ตื่นตระหนก ถอนหายใจเฮือกหนึ่งแล้วกล่าว "คุณชายน้อยหลี่ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับท่าน ข้าจวนลั่วเสียจะไม่ลากพวกท่านเข้ามาเกี่ยวข้อง"
"หน่วยปราบปีศาจต้องการสังหารพวกเรา พวกเราก็จนใจ เพียงแต่หวังว่าคุณชายน้อยหลี่อีกรอสักครู่จะช่วยเก็บศพให้พวกเราด้วย"
"อย่างไรเสีย ข้าก็ไม่อยากตายกลางป่ากลางเขาถูกซากสัตว์กัดกินหรอก"
เขาพูดอย่างน่าสงสารยิ่ง แต่คนฉลาดย่อมมองออกถึงเจตนาแอบแฝงในคำพูดของเขา
นี่ไม่ใช่การบีบให้หลี่หยวนต้องลงมือหรอกหรือ?
แต่กลับกลายเป็นว่าหลี่หยวนเจ้าคนโง่นี่กลับมองไม่ออก
นึกไปถึงที่เพิ่งพูดกับจวินจวินเซียงไปว่าสำนักจิ่วหลี่กับจวนลั่วเสียต่อแต่นี้เป็นพันธมิตรกัน