จากนั้น ต่างจากตู้หยวนซิวที่ว่ากล่าวด้วยความอดทนเป็นอย่างยิ่ง เริ่มเล่าให้ทุกคนฟังถึงระเบียบของหน่วยปราบปีศาจและระบบรางวัลลงโทษ ทุกคนเงียบฟังอย่างตั้งใจ
เมื่อตู้หยวนซิวพูดในสิ่งที่ควรพูดจบแล้ว เขาก็โบกมือและกล่าวว่า "เอาล่ะ วันนี้ทุกคนเหนื่อยจากการสอบประเมินกันแล้ว พวกเจ้ากลับไปพักผ่อนหนึ่งคืนก่อน ค่อยมาที่หน่วยปราบปีศาจเพื่อรายงานตัวในวันพรุ่งนี้"
"ขอรับ!" ทุกคนรีบประสานมือแล้วแยกย้ายกันไป
ในยามนี้พวกเขาอดกลั้นความตื่นเต้นไว้ไม่อยู่ ต่างรีบกลับบ้านไปแจ้งข่าว
สวี่เย่คำนับเตรียมจะจากไป ขณะนั้นเอง ตู้หยวนซิวเอ่ยปากขึ้น "สวี่เย่ เจ้ารอเดี๋ยวก่อน"
ฝีเท้าของสวี่เย่ชะงักลง เขาพยักหน้าเล็กน้อย
จ้าวเหิงเห็นดังนั้นก็ส่งเสียงหึออกมา ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไปอย่างสุดจะกลั้น
หลินอวี่เยี่ยนพยักหน้าให้สวี่เย่เพียงเล็กน้อยเป็นการบอกลา แล้วจึงจากไป
เมื่อในลานเหลือเพียงสองคนคือสวี่เย่และตู้หยวนซิว
ตู้หยวนซิวจึงมองไปทางสวี่เย่แล้วถามว่า "ระหว่างเจ้ากับจ้าวเหิงนั่น เกิดอะไรขึ้นกันแน่?"
สวี่เย่ถอนหายใจ "ไม่รู้สิ คนผู้นี้คงคิดไม่ดีอยู่ในหัวจริง ๆ"
เขาก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไม จ้าวเหิงถึงได้มาเอาหน้าที่ตนเป็นคู่ปรับ
มีอาการทางสมองจริง ๆ
ลวี่เทาหัวเราะเบา ๆ "กล้าพูดว่าลูกชายท่านรองเจ้าเมืองเป็นบ้า เจ้านับว่าเป็นคนแรกของอำเภอไป๋หยุน"
สวี่เย่ส่ายหน้าเล็กน้อย ไม่ได้กล่าวอะไรเพิ่ม
เวลานั้น ตู้หยวนซิวกล่าว "ถึงแม้ในแง่หนึ่งหน่วยปราบปีศาจจะไม่กลัวขุนนางศาลาว่าการอำเภอ แต่นั่นก็เป็นลูกชายของท่านรองเจ้าเมือง อย่าไปหาเรื่องเขาเลยจะดีที่สุด มิเช่นนั้นภัยภายหลังจะไม่จบสิ้น"