สถานการณ์ในแผนกนานาชาติเปลี่ยนไปในชั่วข้ามคืน
หลังพักเที่ยง
เซี่ยหนัวรีบร้อนเรียกประชุมสมาชิกสภานักเรียนเปิดประชุมใหญ่
"พี่หนัว ไอ้หนูนี่เมื่อก่อนเคยเป็นคนรับใช้อดีตประธาน ล้วงลูกประจบสุดๆ ไล่เขาออกไปเถอะครับ"
"พี่หนัว เขาเป็นลูกน้องคนสนิทของไอ้สือ มีเรื่องชั่วๆ ที่เขาช่วยทำทั้งนั้น"
"ฉันไปทำเรื่องชั่วที่ไหน?"
"นมไข่มุกของเด็กผู้หญิงแผนกในประเทศ ไม่ใช่เธอช่วยส่งให้หรอ? แล้วยังส่งผิดไปให้คุณหนูใหญ่เฉียวอีก"
"จริงๆ ตอนงานศิลปะครั้งที่แล้ว ฉันสนับสนุนแผนของพี่หนัวนะ ถ้าไม่ใช่เพราะทุกคนเข้าข้างไอ้สือ ฉันจะไม่โหวตให้พี่หนัวได้ยังไง?"
ในห้องประชุมต่างคนต่างฟ้องกันเอง
พอวุ่นวายได้ที่ เก้าอี้ทำงานตรงกลางก็ค่อยๆ หมุนหันมาทางทุกคน
เซี่ยหนัวใช้นิ้วเดียวดึงแว่นตาดำลงมา อีกมือหนึ่งถือแก้วแชมเปญ
"ที่รักทั้งหลาย เราเล่นเกมกันดีกว่าไหมคะ? ถ้าฉันลืมตาอีกที พวกเธอจะหายไปทั้งหมดเลยดีไหม?"
ทุกคนตัวสั่นเทา
หัวหน้าแผนกไม่กี่คนที่เคยเป็นปฏิปักษ์กับแผนกประชาสัมพันธ์ ต่างหดคอเข้าปกเสื้อนักเรียน
สุดท้าย ประธานเซี่ยจัดการใหญ่ ปฏิรูปอย่างเด็ดขาด
ถอดหัวหน้าแผนกผู้ชายหลายคนออก เปลี่ยนเป็นผู้หญิงแทน
ชมรมนักเรียนต่างทำตามกันเป็นทอดๆ ใครที่ไม่พอใจนายกชมรมผู้ชาย ก็ยื่นญัตติถอดถอนกันมาหมด
แผนกประชาสัมพันธ์อนุมัติหมดทุกคำร้อง
โดยเฉพาะชมรมการ์ตูน นายกชมรมผู้ชายเพิ่งลงจากตำแหน่ง รูปแต่งหญิงก็ปลิวว่อนทั่วบอร์ดโรงเรียน
ฝ่ายทะเบียนออกคำสั่งให้พักการเรียนด้วยข้อหา"โรคจิต" และให้ออกจากโรงเรียน