ข้าปากร้ายจริง ไม่ได้เสแสร้ง

ตอนที่ 107 เกมมนุษย์หมาป่า

7 นาที· 1.6K คำ

ทุกคนพักผ่อนกันครู่หนึ่ง

ตอนบ่าย ทุกคนล้อมวงกันที่โต๊ะกาแฟในห้องนั่งเล่น เริ่มเล่นเกมมนุษย์หมาป่า

ไม่นับจงซู่ไป๋ที่จับฉลากได้เป็นผู้ควบคุมเกม

ในบรรดาคนที่เหลือ มีราชาหมาป่าหนึ่งตัว หมาป่าหนึ่งตัว

ผู้หยั่งรู้หนึ่งคน แม่มดหนึ่งคน นายพรานหนึ่งคน และชาวบ้านสองคน

จงซู่ไป๋นั่งอยู่บนโซฟา สูงกว่าคนอื่นๆ ทั้งหมด

ควบคุมเกมทั้งหมด

ภายใต้การนำของเขา เหล่าหมาป่าได้รู้จักกัน

จากนั้น คืนแรกก็ผ่านไปอย่างสงบ ไม่มีใครตาย

จงซู่ไป๋มองไปที่เฉียวอิ่งซึ่งอยู่ใกล้เขาที่สุด

"เริ่มพูดจากฝั่งนี้ก่อน"

คืนแรกไม่มีใครถูกฆ่า เป็นเรื่องธรรมดาในเกมมนุษย์หมาป่า

เฉียวอิ่งประกาศตัวเป็นผู้หยั่งรู้ทันที

"แค่กๆ เมื่อคืนฉันตรวจการ์ดไป๋ให้กู้โฝว เป็นหมาป่าตัวน้อยหนึ่งตัว ฉันตอนนี้แพ้ขนหมาป่า พูดจบ"

หานเจ๋อตกใจ:"โผล่มาขนาดนี้เลยหรอ? พี่อิ่ง ไม่กลัวตกรอบต่อไปหรอ?"

เฉียวอิ่งโบกมือ

กู้โฝวส่งเสียง"ฮึ"อย่างดูถูก

ถึงตาเซี่ยหนัว

"อือ เพื่อนรักเธอก็พูดต่อไปเถอะ กล้ามาแข่งกับฉันเรื่องผู้หยั่งรู้ เธอเก่งจริงๆ นะ ฉันต่างหากที่เป็นผู้หยั่งรู้ตัวจริงเพียงคนเดียวในเกม เมื่อคืนตรวจหัวหน้ากู้แล้ว รอบนี้โหวตหัวหน้ากู้ออกไปให้หมด พูดจบ"

หานเจ๋องง มองไปมาระหว่างคนสองคน

กู้โฝวเลิกคิ้ว:"พวกเธอสองคนเป็นพวกเดียวกันหรอ? เพิ่งรู้จักกันเมื่อกี้?"

จงซู่ไป๋พูด:"ยังไม่ถึงตาคุณพูด"

กู้โฝวเงียบ หันไปมองคนต่อไป ซูอวิ๋นอวิ๋น

ซูอวิ๋นอวิ๋นกระแอม

"เทพธิดาทั้งสองอย่ามาแย่งบทฉันได้ไหม ฉันต่างหากที่เป็นผู้หยั่งรู้ตัวจริงเพียงคนเดียวในเกม เมื่อวานตรวจเพื่อนร่วมโต๊ะฉัน ได้ขนหมาป่ามาหนึ่งกำ จัดการเขาก่อน คืนนี้ฉันจะตรวจเทพธิดาทั้งสองคน พูดจบ"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป