มองดูกล้ามเนื้อหน้าท้องแปดมัดที่ยังไม่ชัดเจนนักบนท้องของตัวเองในตอนนี้ ม่อฝานตื่นเต้นจนน้ำตาแทบจะไหลออกมา
กว่าครึ่งปีแล้ว ในที่สุดเขาก็ได้กลับมารู้สึกถึงความคุ้นเคยนั้นอีกครั้ง และยังได้สัมผัสถึงความแข็งแกร่งของการเป็นปีศาจเป็นครั้งแรกอีกด้วย!
ตอนนี้ม่อฝานเต็มไปด้วยพลังไปทั่วทั้งกาย ต่อให้ไม่ใช้พลังปีศาจ เขาก็รู้สึกว่าตนเองสามารถชกก้อนหินให้แตกได้ในหมัดเดียว
"ตอนนี้วิชาของข้าคงเทียบเท่ากับต้าลี่ได้แล้วกระมัง?"
"ไม่รู้ว่าถ้าเทียบกับคนสนิทสามคนของแมงป่องปีศาจแล้วจะเป็นอย่างไรบ้าง?"
ม่อฝานพึมพำในใจ เขามีความรู้จักตนเองอยู่บ้าง ไม่ได้เอาตัวเองไปเทียบกับแมงป่องปีศาจ ถึงอย่างนั้น ม่อฝานก็ยังเชื่อมั่นว่าอีกไม่นานนัก ตัวเองคงไม่ต้องเกรงกลัวแมงป่องปีศาจอีกต่อไป
พูดไปแล้ว แมงป่องปีศาจก็แค่อาศัยวิชาที่สูงส่งกว่าเท่านั้น
ตอนนี้มีมังกรน้ำหวานเหล่านี้ช่วยเร่งความเร็วในการบำเพ็ญ ม่อฝานก็รู้สึกว่าหนทางข้างหน้านั้นราบรื่น มีความมั่นใจมากขึ้นไม่น้อย
วันรุ่งขึ้น
เมื่อม่อฝานยื่นท้องคางคกสีขาวโพลนออกมาเดินมาถึงภูเขาหลัง ก็พบว่าวัวปีศาจต้าลี่และปีศาจกระต่ายหงเยี่ยนต่างก็ถือทวนยาวอยู่ในมือ
จะเรียกว่าทวนยาว ก็จริงๆ แล้วก็แค่ไม้ที่ถูกเหลาให้แหลมเท่านั้นเอง ยาวประมาณหนึ่งวา เส้นผ่านศูนย์กลางเท่าแขน ไม่มีพลังข่มขวัญอะไรมากมาย
"พี่ทั้งสอง ท่านพวกนี้...?" ม่อฝานถามอย่างสงสัย
"อ้อ วันนี้เป็นวันตระเวนเขาของหมู่พวกเรา กินเวลาครึ่งเดือน ส่วนทวนยาวนี่ก็ท่านนายสั่งไว้ ว่าถืออาวุธไว้ในมือจะได้ดูองอาจกว่า ไม่เหมือนปีศาจน้อยในทีมตระเวนเขาทีมอื่นที่เกียจคร้านนักหนา"