หน้าผากของเจียงหน่วนยังคงแนบอยู่กับอกของลู่ฉือเยี่ยน
จากนั้นนางก็ได้ยินเสียงฝีเท้า จึงเบี่ยงศีรษะมองไป
เป็นกลุ่มลาดตระเวนสามคน
เยี่ยเชวี่ยเดินนำหน้ามาก่อน ชุดต่อสู้สีดำเปื้อนคราบเลือดสีคล้ำหลายจุด ปืนไรเฟิลซุ่มยิงถูกเขาถือด้วยมือข้างเดียวอย่างง่ายดาย ปลายกระบอกยังมีควันขาวหลงเหลืออยู่ไม่จางหาย เขาก้าวเท้ารวดเร็ว ราวกับทะยานข้ามซากปรักหักพังไป ดุจเสือดาวดำที่ล็อกเป้าหมายไว้แล้ว
เขาหยุดฝีเท้าลง ณ จุดที่ห่างจากคนทั้งสองไปสามก้าว
เสิ่นอู้กับเฉินผิงอันตามมาติด ๆ
เสิ่นอู้กวาดสายตามององค์ประกอบของฉากเบื้องหน้านี้ ก้าวช้าลงไปครู่หนึ่ง ใบหน้าสงบราบเรียบประหนึ่งตำราเรียนขั้นเทพ
เฉินผิงอันเดินตามหลังเสิ่นอู้ สายตาของเขาหยุดนิ่งบนร่างทั้งสามอยู่ชั่วขณะ แล้วขยับไปด้านข้างด้วยสายตาที่รู้งาน ถอยให้มีช่องว่างมากขึ้น