ตอนที่เห็นบ้านล้อหุ้มเกราะฉีกแนวป้องกันออกมาราวกับสัตว์ยักษ์
ไหลเทียนซิงที่นั่งอยู่บนเบาะคนขับรถกระบะยักษ์รู้สึกราวกับตกลงไปในห้องน้ำแข็ง ตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าเย็นวาบไปหมด
อีกฝ่ายบุกเข้ามาแล้ว!
“รีบไปอุดไว้!! อุดให้ได้!!!”
คราวนี้ไหลเทียนซิงไม่สนใจอะไรทั้งนั้น เขาคำรามใส่เครื่องขยายเสียงอย่างบ้าคลั่ง สั่งให้ลูกน้องข้างล่างรับกระสุนแทนตัวเอง
ขณะเดียวกันก็เหยียบคันเร่งถอยหลังเต็มแรง หลบไปหลังยานพาหนะคันอื่น แล้วกดปุ่มหนึ่งบนคอนโซลกลาง
วินาทีต่อมา กระบะท้ายของรถกระบะเปิดออก ขีปนาวุธภาคพื้นสู่ภาคพื้นขนาดเล็กลำหนึ่งผงกหัวขึ้นจากช่องบรรจุ พร้อมพุ่งทะยานออกไป
ขีปนาวุธลำนี้มีมูลค่าสูงถึง 500 เหรียญทอง เป็นไพ่ตายใบสุดท้ายที่หัวหน้าจางตงเจี๋ยมอบให้เขา
เผื่อว่าหลี่เจี้ยนกั๋วฝ่าวงล้อมสำเร็จ ก็ให้ใช้มันจัดการรถถังของอีกฝ่าย
แต่ตอนนี้ต้องใช้มันก่อนแล้ว
ถ้าไม่ใช้ ตัวเขาเองก็คงโดนฆ่าตายก่อน!
ฟิ้ว—!
ขีปนาวุธพ่นเปลวไฟจากท้ายลำ พุ่งขึ้นไปในพริบตา ทิ้งควันเป็นเส้นโค้งไว้กลางอากาศ
อาวุธสังหารขนาดใหญ่ทะยานขึ้นฟ้า รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมปรากฏบนใบหน้าของไหลเทียนซิง เขาหยิบเครื่องขยายเสียงขึ้นมา เปิดคลื่นความถี่ทั้งหมด น้ำเสียงเปี่ยมไปด้วยความสะใจจากการล้างแค้น
“ร้องเข้าไป! ร้องต่อไป!!!”
“แกไม่ได้อวดดีนักหรือไง?”
“ฉันอยากเห็นจริง ๆ ว่าแกจะรับขีปนาวุธได้สักลูกไหม!”
ขณะนี้เหล่าคนของพันธมิตรซานไห่ที่ตามบ้านล้อหุ้มเกราะบุกเข้าโจมตี ยิ่งสู้ก็ยิ่งฮึกเหิม พวกเขาทุบตีศัตรูที่แตกพ่ายไม่เป็นขบวนราวกับหมาตกน้ำ
จนกระทั่งได้ยินเสียงคำรามราวกับหมาบ้าของไหลเทียนซิง ทุกคนจึงเงยหน้ามองขึ้นฟ้าโดยไม่รู้ตัว
เมื่อเห็นขีปนาวุธที่พุ่งทะยานเข้ามาจากเบื้องหน้า สีหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนไปทันที!