เก็บม้วนหนังแกะไว้ในกล่องเก็บของตรงเก้าอี้แล้ว จี้จ้างก็ขับบ้านล้อออกเดินทางต่อ
ตลอดหลายชั่วโมงถัดมา เขาซิ่งไปบนที่ราบอย่างไม่หยุดพัก
ที่นี่โล่งเกินไป ไม่มีป่าหรือหนองบึง รวมถึงภูมิประเทศพิเศษอื่น ๆ ทำให้เก็บเกี่ยวอะไรได้น้อยมาก
นอกจากสัตว์ที่โผล่มาให้เห็นเป็นครั้งคราว ก็มีเพียงซอมบี้กระจัดกระจายอยู่ประปราย
โชคยังดีที่เขาพบกล่องสมบัติไม้สองใบ เปิดออกมาได้เหรียญทอง 8 เหรียญ ชิ้นส่วน 10 ชิ้น หนังสัตว์ 12 ชิ้น แถมยังมีเสบียงในชีวิตประจำวันอีกเล็กน้อย
แต่ข่าวกรองก็ยังไม่ถูกกระตุ้นขึ้นมา... ดูท่าถ้าอยากเจอของดี ก็ยังต้องไปพื้นที่พิเศษอยู่ดี
จี้จ้างครุ่นคิดอยู่ในใจ
เมื่อครู่เขาได้ยินหวังต้งเหลียงพูดผ่าน ๆ ว่าที่นี่ดูเหมือนจะอยู่ไม่ไกลจากเขตเหมืองเขาดำใช่ไหม?
เขาหาคนจากเขตเหมืองเขาดำในช่องแชทแล้วเพิ่มเป็นเพื่อน จากนั้นจ่าย 0.5 เหรียญทองให้อีกฝ่ายส่งพิกัดมา ปรากฏว่าอยู่ห่างออกไปแค่สามสิบกิโลเมตรเท่านั้น
“ได้ ไปเขตเหมืองเขาดำกัน”
จี้จ้างตัดสินใจแน่วแน่ ไม่แวะหยุดเพื่อค้นหากล่องสมบัติหรือทรัพยากรอีกต่อไป เขาเร่งความเร็วเต็มกำลังมุ่งตรงไปยังจุดหมาย
ระหว่างทางเขาบ่นว่าเครื่องยนต์ไม่แรงพอ ถึงกับกัดฟันขายชิ้นส่วนไปหลายสิบชิ้น แล้วจ่ายเหรียญทอง 20 เหรียญกับชิ้นส่วน 35 ชิ้น เพื่ออัปเกรดเครื่องยนต์เป็นระดับ 3!
จาก 2.0T ขยับขึ้นเป็น 3.0T โดยตรง ความเร็วสูงสุดเพิ่มขึ้นเป็น 120 กิโลเมตรต่อชั่วโมง!
แรงกระชากหลังเบาะที่คุ้นเคยกลับมาอีกครั้ง!
บรื้น! บรื้น!…
เสียงเครื่องยนต์คำรามหนักแน่นขึ้น พละกำลังมหาศาลผลักดันสัตว์ประหลาดเหล็กคันนี้ให้พุ่งทะยานไปบนที่ราบด้วยความเร็วสูง