โลหะวาบแสงอีกแล้ว! กล่องสมบัติมาแล้ว!
“ทางตะวันตกเฉียงใต้สินะ……”
จี้จ้างเปิดช่องยิงปืนที่หน้าต่างด้านขวา แล้วก็เห็นป่าไม้เถาเตี้ยผืนหนึ่งอยู่ไกล ๆ ตามคาด
รอช้าไม่ได้ เขารีบขับรถไปทันที จอดห่างออกไปหลายสิบเมตร จากนั้นก็สวมอุปกรณ์ครบชุด
ปืนพกกับมีดสั้นยังเสียบอยู่ที่เอว ส่วนในมือถือปืนเอเคที่บรรจุกระสุนเต็ม
ครั้งนี้จี้จ้างแบกปืนสไนเปอร์ไปด้วย เผื่อเกิดสถานการณ์ฉุกเฉิน
สถานที่แบบนี้ต้องมีสัตว์ประหลาดตัวใหญ่ อย่างงูเลือดเต็มวัย ซ่อนอยู่เหมือนในหนองน้ำครั้งก่อนแน่นอน จึงต้องระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง
จี้จ้างเดินไปถึงขอบป่าไม้เถาเตี้ย แล้วเริ่มลอบเข้าไปอย่างเงียบเชียบ
เถาเตี้ยชนิดนี้ดูเหมือนจะเป็นพืชที่ไม่เคยมีบนบลูสตาร์มาก่อน ลำต้นคดเคี้ยวพันเกี่ยวกัน ปลายมีใบงอกออกมา แต่ไม่ได้หนาแน่นนัก จึงเดินเข้าไปได้อย่างง่ายดาย
จี้จ้างลองใช้มีดสั้นฟันอยู่สองสามครั้ง พบว่าพืชชนิดนี้เหนียวแน่นมาก เป็นวัสดุชั้นดีสำหรับทำเกราะป้องกันตัวจริง ๆ แต่หากไม่มีเครื่องมือเฉพาะทาง ก็เก็บเกี่ยวไม่ได้แน่นอน
อีกอย่าง การเก็บเกี่ยวก็ไม่ใช่จุดประสงค์ของเขาในครั้งนี้
จี้จ้างค่อย ๆ ลอบเข้าไป พยายามไม่ให้เกิดเสียง
แต่กลิ่นอายของมนุษย์ที่ยังมีชีวิตอย่างเขา ย่อมดึงดูดความสนใจของแมลงพิษไม่น้อย
ใต้เท้ามีเสียงซ่า ๆ ดังขึ้น ตะขาบตัวยาวกว่าเจ็ดสิบเซนติเมตร หนาเท่าข้อมือ ก็โผล่พรวดออกมา
นี่เป็นครั้งแรกที่จี้จ้างเห็นตะขาบตัวใหญ่ทั้งยาวทั้งอ้วนขนาดนี้ ชั่วพริบตาเดียวความเย็นเยียบก็แล่นจากฝ่าเท้าขึ้นไปถึงท้ายทอย นี่มันกินคนจนโตมาหรือไงเนี่ย?