หลังจากนั้น เขายังใช้เหรียญทองอีก 12 เหรียญซื้อปืนพกอินทรีทะเลทรายที่ติดตั้งเครื่องเก็บเสียงมาอีกกระบอก แล้วเหน็บไว้ที่เอวพร้อมกับมีดสั้น
เลือดแห่งจันทราหนักเกินไป ส่งผลต่อความคล่องตัว ครั้งนี้เขาจึงไม่ได้พกติดตัวไปด้วย
เมื่อเตรียมทุกอย่างพร้อมแล้ว จี้จ้างก็ลงจากบ้านล้อ เหยียบย่ำหนองน้ำที่ลึกเกินเข่า แล้วเริ่มเดินฝ่าไปข้างหน้าอย่างยากลำบาก
โชคดีที่เมื่อยิ่งลึกลงไป น้ำโคลนในหนองก็ยิ่งเหลวขึ้น คล้ายแอ่งน้ำโคลนที่ข้นพอประมาณ
ร่างของจี้จ้างค่อย ๆ จมลงไป เขาเปิดไฟส่องสว่างกำลังสูงที่ติดอยู่บนศีรษะ
น้ำในแอ่งโคลนขนาดใหญ่นี้ขุ่นมาก แม้อยู่ใต้แสงไฟที่สว่างจ้าเช่นนี้ ระยะการมองเห็นก็ยังไม่ถึง 50 เซนติเมตร
กุรุกุรุ…
ใต้น้ำนั้นเงียบจนน่ากลัว มีเพียงเสียงฟองอากาศที่เกิดขึ้นตอนหายใจดังขึ้นมา
การสำรวจหนองน้ำครั้งนี้
กินเวลาถึงหนึ่งชั่วโมงเต็ม
จี้จ้างดำลงไปถึงก้นบึ้ง ว่ายวนไปมาอยู่ข้างในไม่หยุด แต่สุดท้ายก็ยังหาอะไรไม่พบ
ท้ายที่สุดเขาก็ตัดใจ ปิดไฟบนศีรษะลง!
รอบด้านพลันจมดิ่งสู่ความมืดมิดที่ชวนอึดอัดหายใจไม่ออก
บ้าจริง!
ฉันจะว่ายแบบมองไม่เห็นนี่แหละ!
ไร้เสียง ไร้แสง รอบตัวมีแต่น้ำโคลนกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา แรงกดดันทางจิตใจที่ถาโถมใส่เขานั้นหนักหนาสาหัสไม่น้อย
แต่จี้จ้างก็ยังพยายามเอาชนะความกลัวในใจ แล้วคลำสำรวจก้นน้ำอย่างละเอียด
เวลาผ่านไปทีละวินาที ไม่นานถังออกซิเจนก็ใกล้หมดแล้ว
จี้จ้างกำลังจะลอยขึ้นไปเปลี่ยนถังออกซิเจนใบใหม่
แต่คิดไม่ถึงว่าในจังหวะนั้นเอง เขากลับเห็นแสงริบหรี่ปรากฏขึ้นจากก้นน้ำมืดมิดเบื้องหน้า
รูม่านตาของจี้จ้างหดเล็กลงทันที เขารีบว่ายไปทางแสงนั้น
เมื่อแสงชัดขึ้นเรื่อย ๆ ในที่สุดกล่องสมบัติที่เปล่งประกายสีเงินก็ปรากฏขึ้นในสายตาของเขา
กล่องสมบัติจมอยู่ในโคลนตะกอน ลวดลายประณีตและแสงเรืองรองราวกับความฝัน ทำให้มันดูคล้ายสมบัติลึกลับที่จมอยู่ใต้ทะเล กำลังรอคอยให้นักผจญภัยมาค้นพบอย่างเงียบงัน