ในเวลาเดียวกัน
คมดาบสีแดงเลือดของเลือดแห่งจันทราเคลือบด้วยแสงเรืองรองสีน้ำเงินเข้มที่ควบแน่นเป็นชั้น แสงนั้นหลอมรวมขึ้นจากพลังสายฟ้านับไม่ถ้วน
ร่างของจี้จ้างพลิกหมุนกลางอากาศ มือทั้งสองข้างจับด้ามดาบในแนวขวาง
ดวงตาที่เปล่งประกายด้วยสายฟ้าเพลิงจ้องมองเงาร่างมหึมาเบื้องหน้าอย่างสงบนิ่ง
ขณะเดียวกัน ราชากอบลินก็สัมผัสได้ถึงพลังงานอันบ้าคลั่งที่พลุ่งพล่านอยู่เบื้องหลัง
มันหันขวับกลับมา จ้องเขม็งด้วยแววตาเดือดดาลที่เปี่ยมด้วยโทสะเกินพรรณนา
“โฮก!!!!”
มันคำรามด้วยความโกรธเป็นครั้งสุดท้าย เสียงสะเทือนฟ้าดิน พลังเลือดทั่วร่างระเบิดออกอย่างฉับพลัน พร้อมอานุภาพที่ไม่เคยมีมาก่อน ก่อนพุ่งเข้าโจมตีเงาร่างมนุษย์นั้น ราวกับต้องการบดขยี้ทุกสิ่งให้แหลกละเอียดด้วยโทสะของราชา!
“ทางนั้น! รีบดูทางนั้นเร็ว!!!”
โหวเต๋อชี้ไปยังเงาร่างที่กำลังร่วงลงมาอย่างอิสระจากระยะไกล ตัวสั่นเทาด้วยความตื่นเต้น
เขายังมีชีวิตอยู่!
จี้จ้างยังมีชีวิตอยู่!!
เมื่อเห็นภาพนี้ สมองของทุกคนแทบจะหยุดทำงาน
ความคิดของพวกเขาตามความเปลี่ยนแปลงในสนามรบขณะนี้ไม่ทันเลย
ยิ่งคิดไม่ออกว่า ทั้งที่เมื่อครู่จี้จ้างถูก “โจมตีโดน” ไปแล้ว ทำไมจู่ ๆ ถึงกลับมายังสนามรบจากบนฟ้าได้
แต่เมื่อเห็นร่างของจี้จ้างที่ห้อยหัวกลับหัวกลางอากาศ มือจับดาบไว้ในใจของพวกเขาก็ผุดความคิดหนึ่งขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
ช่วงเวลาตัดสินแพ้ชนะครั้งสุดท้ายกำลังจะมาถึงแล้ว……
ไม่สิ
มาถึงแล้วต่างหาก
เห็นเพียงร่างของจี้จ้างงอตัวเล็กน้อยกลางอากาศเพื่อรวบรวมพลัง
หากอยู่บนพื้น นี่คงเป็นท่าเตรียมพุ่งฟัน แต่ตอนนี้เขาอยู่กลางอากาศ ไม่มีจุดให้ถีบส่งแรงเลยแม้แต่น้อย