ในเวลานี้
ภายในกระถางใบเล็กเต็มไปด้วยหมอกสีเลือดเข้มข้น
เลือดเนื้อของหวังเถี่ยหนิวกับอาเธอร์ถูกหลอมจนแทบหมดแล้ว
เหลือเพียงแก่นเลือดสีแดงเข้มขนาดเท่ากำปั้นสองก้อนที่กำลังกลิ้งวนช้า ๆ อยู่ในกระถาง
“สิ่งเจือปนถูกหลอมออกไปเกือบหมดแล้ว”
“ต่อจากนี้ก็เริ่มควบแน่นโอสถโลหิตได้”
เฉินโม่มองแก่นเลือดในกระถาง พลางเอ่ยขึ้น
โอสถโลหิต
เป็นโอสถบำเพ็ญเพียรที่เน้นพลังเลือดลมเป็นหลัก
นอกจากจะช่วยเติมเลือดแท้ที่ผู้บำเพ็ญเซียนสูญเสียไปแล้ว
ยังช่วยขัดเกลากระดูกและเสริมความแข็งแกร่งให้ร่างกาย
หากร่างกายได้รับบาดเจ็บสาหัส
กินโอสถโลหิตหนึ่งเม็ดก็ช่วยให้บาดแผลฟื้นตัวเร็วขึ้นได้
สำหรับผู้บำเพ็ญเซียนแล้ว
โอสถโลหิตนับเป็นสมบัติล้ำค่าที่หาได้ยากอย่างแท้จริง!
ตามปกติแล้ว
หากต้องการหลอมโอสถโลหิต จำเป็นต้องใช้โสมโลหิตพันปี เห็ดหลินจือโลหิตแดง และเลือดแท้ของสัตว์วิญญาณทรงพลังเป็นตัวยาหลัก
เลือดแท้ของเผ่ามารดูดเลือดอย่างหวังเถี่ยหนิวก็พอใช้แทนได้
เพียงแต่พวกเขาเป็นเผ่ามาร โอสถโลหิตที่หลอมออกมาจึงมีประสิทธิภาพด้อยกว่าเล็กน้อย
“ใช้แก้ขัดไปก่อนก็แล้วกัน บนโลกที่ปราณวิญญาณแห้งเหือดแบบนี้ หลอมโอสถโลหิตออกมาได้ก็นับว่าไม่เลวแล้ว”
เฉินโม่ถอนหายใจ
จากนั้นแววตาพลันเคร่งขรึม มือขยับเปลี่ยนเคล็ดวิชา
เตรียมเปิดเตาหลอมโอสถ
“หึ่ง ๆ ๆ…”
จู่ ๆ โทรศัพท์มือถือที่วางอยู่ข้าง ๆ
ก็สั่นขึ้นมาอีกครั้ง
เฉินโม่ขมวดคิ้วน้อย ๆ
หางตาเหลือบมองหน้าจอ แล้วพบว่าเจียงอีหนั่วเป็นคนโทรมาอีกแล้ว