“เฉินโม่... ท่านผู้อาวุโสเฉินโม่หรือ?”
จางหลิงซงกับพวกต่างชะงักไปเล็กน้อยเช่นกัน ต่างพากันมองเฉินโม่
แม้แต่พวกญี่ปุ่นตัวเล็กที่นำโดยยามาดะก็ยังอึ้งไป พากันหยุดมือ
พวกญี่ปุ่นวางกำลังแฝงในแคว้นหลงมาหลายปี จึงมีสายสืบอยู่ทั่วทุกพื้นที่
เฉินโม่เป็นบุคคลที่โด่งดังไปทั่วแคว้นหลงในช่วงนี้
พวกเขาย่อมรู้จักชื่อเฉินโม่ เพียงแต่ไม่เคยเห็นตัวจริง
แต่ก็เคยเห็นรูปถ่ายอยู่
เวลานี้ พวกญี่ปุ่นต่างจ้องเฉินโม่ ไม่นานก็จำเขาได้
แต่พวกเขาคิดเท่าไรก็ไม่เข้าใจ
เฉินโม่มาที่นี่ได้อย่างไร?
แล้วเขาทำลายค่ายกลได้อย่างไร?
ต้องรู้ว่านี่คือ “ค่ายกลผนึกฟ้าตัดขาดวิญญาณ” ซึ่งเป็นมรดกสืบทอดของจักรวรรดิญี่ปุ่นมานับพันปี!
เมื่อเปิดค่ายกล ไม่เพียงผนึกพลังวิญญาณ แต่ยังตัดขาดกลิ่นอายทุกอย่างจากโลกภายนอกได้อย่างสิ้นเชิง
ต่อให้เฉินโม่เป็นผู้ยิ่งใหญ่ขั้นหยวนอิง ก็ไม่มีทางสัมผัสได้ถึงความผิดปกติที่นี่กลางมหาสมุทรกว้างใหญ่
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการฉีกม่านค่ายกลออกได้ด้วยมือเปล่า!
แต่เฉินโม่...
ไม่เพียงตามมาจนเจอ
ยังทำลายค่ายกลตั้งแต่ปรากฏตัวอีกด้วย?
นี่... นี่ยังใช่ขั้นหยวนอิงอยู่หรือ?
ฝีมือร้ายกาจถึงเพียงนี้ หรือว่าเขาจะทะลวงขั้นหยวนอิงขึ้นไปถึงขั้นแปรเทวะแล้ว?