“ใครพูดก็ไม่มีประโยชน์งั้นหรือ?”
“ลาโปเอ่อร์ฮั่น เจ้าคิดจริง ๆ หรือว่าแคว้นหลงไม่มีใครสู้?”
ขณะนั้นเอง
เสียงเย็นเยียบพลันดังมาจากที่ไกล
“หืม?”
สีหน้าลาโปเอ่อร์ฮั่นเคร่งขรึมขึ้น เขาหันไปมองขอบฟ้า
ไม่ใช่แค่เขา
ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างมองไปยังขอบฟ้า
เห็นเรือเหาะลำมหึมาลำหนึ่งค่อย ๆ บินเข้ามาจากฟากฟ้า
บนดาดฟ้าเรือเหาะมีหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่
นางสวมชุดแบบวัง ใบหน้าเย็นชา
นางคือประมุขสำนักคุนหลุน เมิ่งอวิ๋นเสีย!
เบื้องหลังนางมีเซียนแท้อวี้ซวี รวมถึงผู้บำเพ็ญชั้นยอดจากสำนักคุนหลุนอีกกลุ่มหนึ่ง ระดับการบำเพ็ญของแต่ละคนแตกต่างกันไป แต่ผู้บำเพ็ญตั้งแต่ขั้นสร้างฐานขึ้นไปมีมากถึงสิบกว่าคน!
เรียกได้ว่าระดมกำลังออกมาทั้งสำนักแล้ว
“ที่แท้ก็ประมุขเมิ่งแห่งสำนักคุนหลุนนี่เอง!”
ลาโปเอ่อร์ฮั่นหรี่ตาลง ก่อนจำได้ทันที “พวกเจ้ามาตอนนี้ คิดจะขวางจักรพรรดิผู้นี้ด้วยหรือ?”
“แน่นอน หากฝ่าบาทจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ยังยืนกรานจะเข้าแคว้นหลง สำนักคุนหลุนของเราจะไม่ยืนดูเฉย ๆ แน่”
เมิ่งอวิ๋นเสียถลึงตามองเขา
เดิมทีนางยังไม่มั่นใจเอาเสียเลยกับการมาครั้งนี้ ความกดดันถาโถมอย่างหนัก
แต่เมื่อครู่พอได้รู้จากเจียงชิงเยว่ว่าเฉินโม่กำลังมา
ความกดดันทั้งหมดก็หายวับไปทันที
แม้เผ่าโลหิตฝั่งตรงข้ามจะมีผู้แข็งแกร่งอายุพันปีมากกว่าร้อยคน
แต่เฉินโม่เป็นยอดฝีมือขั้นหยวนอิงนะ
หากไม่มีผู้แข็งแกร่งอายุหมื่นปีของเผ่าโลหิต คนเป็นร้อยก็ไม่ใช่คู่มือของเฉินโม่!
ความได้เปรียบอยู่ฝ่ายเรา!
“ฮ่า ๆ ๆ!”
แต่เมื่อลาโปเอ่อร์ฮั่นได้ยิน เขากลับหัวเราะเยาะเสียงดัง
“แซ่เมิ่ง ครั้งนี้ลูกชายของจักรพรรดิผู้นี้ไปสู่ขอที่สำนักคุนหลุนของพวกเจ้า ถึงได้ตายอย่างไร้สาเหตุที่เจียงเป่ย”