กายวิญญาณไม้คราม เป็นกายาที่มีความใกล้ชิดกับพืชพรรณมาแต่กำเนิด
เมื่อฝึกฝนจนสำเร็จขั้นสูงสุด ยังสามารถหล่อเลี้ยงพืชพรรณและเร่งให้สมุนไพรวิญญาณเติบโตได้!
สมุนไพรอายุร้อยปีอะไรนั่น หากตกอยู่ในมือของนางแล้วปลูกไว้สักระยะ สรรพคุณทางยาก็จะเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว
ตอนนี้เฉินโม่ขาดอะไรมากที่สุด?
ก็สมุนไพรวิญญาณสำหรับหลอมเมล็ดธรรมน่ะสิ!
ปราณวิญญาณบนโลกแห้งเหือด สมบัติล้ำค่าจากฟ้าดินยิ่งหายากขึ้นทุกที
พึ่งพาเว่ยหยงหัวกับหลินชางไห่เพียงอย่างเดียว ไม่ใช่ทางออกระยะยาวแน่นอน
แต่ถ้ามีกายวิญญาณไม้ครามสักคนมาปลูกสมุนไพรบนเขาอวิ๋นอู้ ก็เท่ากับเปิดสวนสมุนไพรส่วนตัวขึ้นมา
แถมยังมีสมุนไพรวิญญาณให้ใช้อย่างไม่ขาดสาย
อีกอย่าง เย่ฉู่เหยียนก็เป็นผู้มีสภาพร่างกายพิเศษที่ยอดเยี่ยม รับนางเป็นศิษย์ได้ จะได้ช่วยหล่อเลี้ยงระดับบำเพ็ญของเขากลับคืนมา!
“รับนางไว้!”
เฉินโม่ตัดสินใจในทันที
ผู้หญิงดี ๆ แบบนี้ ไม่รับมาไว้แล้วจะปล่อยไปทำไม?
“หลินหว่านเอ๋อร์!”
เฉินโม่ขยับจิตหยั่งรู้ ส่งกระแสเสียงไปหาหลินหว่านเอ๋อร์
หลินหว่านเอ๋อร์ที่กำลังก้มหน้าไถโทรศัพท์อยู่ พลันตัวแข็งทื่อขึ้นมา
ใครพูดน่ะ?
เธอเงยหน้ากวาดตามองไปรอบ ๆ
เพื่อนร่วมชั้นต่างก็ทำสิ่งที่ตัวเองทำอยู่ ไม่มีใครมองเธอสักคน
“มองอะไร ฉันเอง”
เสียงคุ้นหูที่ฟังแล้วชวนหมั่นไส้นั่นดังขึ้นในหัวของเธออีกครั้ง
เฉินโม่เหรอ?
หลินหว่านเอ๋อร์หันกลับไปมองโดยไม่รู้ตัว พอดีกับสบตาคู่นิ่งสงบของเฉินโม่