“ประมุข ท่านเข้าใจผิดแล้ว!”
เจียงชิงเยว่ยิ้มขื่น ก่อนอธิบายว่า “ถ้าฉันรู้อะไรเข้าก็คงดีสิคะ”
“ฉันแค่เห็นคำว่า ‘ผลมรรคปฐมเอกะ’ ในคัมภีร์ขาดวิ่น แล้วคิดว่ามันอาจเป็นประโยชน์ต่อกายเซียนฟ้ากำเนิดปฐมเอกะของฉัน เลยอยากถามท่านดูค่ะ”
“ไม่คิดเลยว่าผลมรรคนี้จะได้มายากขนาดนี้”
“ช่างเถอะค่ะ ต่อไปชิงเยว่จะไม่เพ้อฝันอีกแล้ว”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น แววตาคมกริบของเมิ่งอวิ๋นเสียก็ค่อย ๆ อ่อนโยนลง
ต้องยอมรับว่าฝีมือการแสดงของเจียงชิงเยว่ไม่เลวเลย
ไม่ว่าจะเป็นสีหน้าหรือคำพูด ล้วนทำให้เมิ่งอวิ๋นเสียคลายความสงสัยในตัวเจียงชิงเยว่ไปได้ในพริบตา
“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง”
เมิ่งอวิ๋นเสียตบหลังมือเจียงชิงเยว่เบา ๆ พลางปลอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “ชิงเยว่ ไม่เป็นไรหรอก ผลมรรคนี้แม้จะเหนือสามัญเพียงใด”
“แต่กายเซียนฟ้ากำเนิดปฐมเอกะของเธอก็เป็นพรสวรรค์หาตัวจับยากอยู่แล้ว”
“ถึงไม่มีผลมรรคปฐมเอกะ ขอเพียงขยันฝึกฝน สำนักทุ่มเททรัพยากรทั้งหมดเพื่อบ่มเพาะเธอ ระดับการบำเพ็ญของเธอก็พัฒนาได้รวดเร็วไม่แพ้กัน!”
“อย่าเก็บเรื่องผลมรรคมาใส่ใจเลย”
“ค่ะ! ขอบคุณประมุขที่ชี้แนะ ชิงเยว่เข้าใจแล้ว”
เจียงชิงเยว่พยักหน้าอย่างว่าง่าย สีหน้าแสดงท่าทีราวกับน้อมรับคำสั่งสอน