“จักรพรรดิองค์ใหญ่แห่งเผ่าโลหิต?”
เจียงชิงเยว่ได้ยินข่าวนี้ก็ชะงักไปทั้งคน
เธอรู้อยู่ก่อนแล้วว่า
หวังเถี่ยหนิวมีฐานะไม่ธรรมดา
พอเขาตาย เผ่าโลหิตย่อมไม่ยอมปล่อยเรื่องนี้ไปง่าย ๆ
แต่เธอไม่เคยนึกเลยว่า
เผ่าโลหิตจะยกกำลังมาเร็วขนาดนี้!
เพิ่งผ่านไปไม่กี่ชั่วโมงเองนะ?
เผ่าโลหิตก็เดินทางไกลนับพันลี้มาบุกแคว้นหลงแล้ว?
แถมผู้นำทัพยังเป็นถึงจักรพรรดิองค์ใหญ่แห่งเผ่าโลหิตด้วย!
“ชิงเยว่? ทำไมเงียบไปล่ะ พูดมาสิ ตกลงเกิดอะไรขึ้น?” เสียงเซียนแท้อวี้ซวีดังขึ้นอีกครั้งจากปลายสาย
“อาจารย์”
เจียงชิงเยว่ได้สติ รีบเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ ณ โรงแรมเจียงเป่ยให้ฟัง
ปลายสาย
เซียนแท้อวี้ซวีชะงักไปก่อน จากนั้นก็เข้าใจทุกอย่างในทันที
“ที่แท้ก็เป็นผู้อาวุโสผู้ทรงพลังท่านนั้นนี่เอง ถ้าอย่างนั้นก็ไม่แปลกแล้ว!”
“บนโลกนี้ เกรงว่าคงมีเพียงผู้ทรงพลังที่ยากหยั่งถึงท่านนั้นเท่านั้น ที่จะหลอมองค์ชายใหญ่แห่งเผ่าโลหิตเป็นเม็ดยาทั้งเป็นได้ราวกับเขาเป็นขยะ”