เดิมทีเขาวางแผนไว้เรียบร้อยแล้ว
คืนนี้จิงจิงจะกลับมา เขาจะพาเธอไปเที่ยวอ้าวฝู่สักหน่อย
ตกกลางคืนก็แวะไปเล่นพนันที่บ่อนของตระกูลเหอสักสองสามตา
แต่พอเฉินโม่ปรากฏตัว อารมณ์ของเขาก็พังไม่เป็นท่า
อย่างแรก เฉินโม่กล้ากอดจิงจิงของเขาได้อย่างไร!
อย่างที่สอง กอดก็แล้วไปเถอะ แต่ยังจะทำเป็นเก่งอีกหรือไง?
ตั้งแต่เช้าตรู่ก็ปล่อยให้พวกเรามากมายต้องรอนาย
จากนั้นยังพูดจาเหลวไหลว่าอายุห้าร้อยปีอีกหรือ?
อายุบ้าบออะไรของนาย ทำไมไม่เหาะขึ้นฟ้าไปเลยล่ะ?
วันนี้ถ้าไม่ได้เล่นงานเฉินโม่สักหน่อย อู๋จิ่นเฉิงคงคันไม้คันมือแย่!
แต่ถึงอย่างนั้น
แม้เขาจะเป็นคุณชายเสเพล แต่ก็ไม่ใช่คนโง่เขลาที่ไร้สมอง
เขารู้จักตงอวี้จิงดีเกินไป
จิงจิงรอบคอบและสุขุมมาตั้งแต่เด็ก
ในเมื่อเธอยอมเรียกเจ้าหนุ่มคนนี้ว่า “อาจารย์” ด้วยความเต็มใจ แถมยังนอบน้อมขนาดนั้น
ก็แสดงว่าเฉินโม่ต้องมีดีอยู่บ้าง
อย่างน้อยก็ต้องมีฝีมืออยู่ในมือจริง ๆ