“หืม?”
เฉินโม่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
“ท่านอาจารย์ ยังมีความลับใหญ่ที่สะเทือนฟ้าอีกเรื่องหนึ่ง!”
หลินชางไห่เอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมอย่างยิ่ง ก่อนกล่าวต่อว่า “เมื่อคืนประธานตงได้รับข่าวว่า พี่สาวของอาจารย์หญิง เจียงชิงเยว่ ที่แท้เป็นผู้บำเพ็ญเซียน!”
“นางบำเพ็ญเซียนอยู่บนภูเขาคุนหลุนมาตลอด!”
“ฉันรู้ตั้งนานแล้ว” เฉินโม่ตอบ
“หา? ท่าน...ท่านรู้ตั้งนานแล้วหรือครับ?”
ปลายสาย หลินชางไห่ถึงกับงุนงงอย่างเห็นได้ชัด
“อืม แล้วมีอะไรอีก?” เฉินโม่ถามต่อ
หลินชางไห่กระแอมสองครั้ง ก่อนกล่าวว่า “อีกเรื่องคือ คืนนี้พี่สาวของอาจารย์หญิง เจียงชิงเยว่ ขอให้สมาคมวิถียุทธ์เจียงเป่ย...”
“จัดงานเลี้ยงที่โรงแรมนานาชาติเจียงเป่ย ทั้งยังระบุชื่อข้า และเหล่าคนใหญ่คนโตของเจียงเป่ยให้ไปร่วมงานด้วย”
“ถึงขั้นเชิญหูเจิ้ง ประธานสมาคมวิถียุทธ์มณฑลเจียงหนานมาด้วย”
“เข้าใจแล้ว มีแค่นี้ใช่ไหม?” เฉินโม่ถาม
“มีแค่นี้ครับ” หลินชางไห่ยืนยัน
เฉินโม่พูดไม่ออก
มีแค่นี้ ยังต้องตื่นเต้นกันขนาดนั้นด้วยหรือ?
เจียงชิงเยว่กลับมาก็กลับมาสิ
เกี่ยวอะไรกับเขาด้วย?
“ก็ได้ ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน พาตงอวี้จิงมาพบฉันหน่อย” เฉินโม่เว้นจังหวะก่อนเอ่ย
“ได้ครับ พอดีผมอยู่กับศิษย์น้องตง ท่านอาจารย์รอสักครู่ พวกเราจะไปเดี๋ยวนี้!” หลินชางไห่ตอบ
“อืม!”
เฉินโม่พยักหน้า ก่อนวางสาย
…………
ขณะเดียวกัน
อีกด้านหนึ่ง
ภูเขาหิมะคุนหลุน
ภายในวิหารใหญ่คุนหลุนอันโอ่อ่าตระหง่าน แผ่ไอเย็นยะเยือกจับใจ