…………
สามชั่วโมงต่อมา
อุณหภูมิภายในห้องที่เดิมร้อนระอุและอบอวลด้วยบรรยากาศเย้ายวน
ในที่สุดก็ค่อย ๆ ลดลง
เฉินโม่เดินออกมาจากห้องน้ำ แล้วโยนผ้าขนหนูไว้ข้าง ๆ อย่างไม่ใส่ใจ
นี่เป็นครั้งที่สามแล้วที่เขาแปรงฟันในคืนนี้
ทำไมถึงแปรงหลายครั้งขนาดนี้น่ะหรือ?
เหตุผลง่ายมาก
แม่หนูเย่ฉู่เหยียนคนนี้สะอาดเอี่ยมเกินไปจริง ๆ
เชื่อว่าพวกนักขับรถรุ่นเก๋าที่มีรสนิยมพิเศษบางอย่างคงเข้าใจดี
บางครั้ง
กลิ่นสาบจาง ๆ กลับทำให้เร้าใจยิ่งขึ้น ให้ความรู้สึกดิบเถื่อนแบบนั้นมากกว่า
แต่เย่ฉู่เหยียนกลับไม่มีแม้แต่กลิ่นสาบ มีเพียงกลิ่นหอมจาง ๆ ที่ติดตัวมาแต่กำเนิด
หอมเกินไป กลับขาดอะไรบางอย่าง
แน่นอนว่า
เฉินโม่ไม่ได้มีรสนิยมพิเศษอะไร
เขาแค่ไม่ชอบกลิ่นหอมเท่านั้น
ยังดีที่
แปรงติดต่อกันถึงสามครั้ง
ในที่สุดก็กลบกลิ่นหอมนั้นลงได้
“อาจารย์…”
ในเวลานี้
เฉินโม่เพิ่งเดินออกจากห้องน้ำ พอเงยหน้ามองไปก็ชะงักฝีเท้าเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว
บนเตียงคู่ขนาดใหญ่
เย่ฉู่เหยียนไม่รู้ว่าฟื้นขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไร
ตอนนี้เธอกำลังดึงผ้าห่มไว้ ใบหน้าเล็ก ๆ ที่งดงามบริสุทธิ์แดงก่ำราวกับน้ำจะหยดออกมาได้
“แค่ก ๆ… ฉู่เหยียน ฟื้นแล้วหรือ?”
เฉินโม่เลิกคิ้ว ใบหน้าแก่ ๆ ฉายแววกระอักกระอ่วนขึ้นมาชั่วขณะ
เมื่อครู่เขากับลั่วชิงเฉิงพัวพันกันอยู่นานเกือบสามชั่วโมง
กว่าจะ…ร่างกายของเย่ฉู่เหยียนได้
แต่เธอไม่ได้ถอนตัวออกไปด้วยความสมัครใจ
เป็นเพราะพลังวิญญาณของเธออ่อนแออยู่แล้ว การ “ใช้พลัง” อย่างหนักหน่วงติดต่อกันนานกว่าสองชั่วโมงเมื่อครู่