ต่อหน้าเสียงคำรามเต็มไปด้วยความเกลียดชังของกงฮว่าจวิ้น เจียงเฟิงแม้แต่จะแหงนเปลือกตาขึ้นมองก็ไม่ขึ้น
เขาเพียงยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น แต่สังเกตการณ์รอบกายกลับทำให้อุณหภูมิทั้งห้องพิจารณาคดีตกลงฮวบ
ครั้งนี้ เขาเย็นชายิ่งกว่ากาลใด ๆ ที่เคยเป็น
เย็นชาจนไม่น่าจะเป็นคนธรรมดา แต่ดุจดาบคมที่กำลังจะถูกเหน็บออกจากฝัก พร้อมดื่มเลือดและปิดฝาโลง
กงฮว่าจวิ้นคำรามจบก็บังเอิญสบเข้ากับสายตาของเจียงเฟิง
นั่นมันเป็นดวงตาแบบไหนกันแน่?
ไม่มีความโกรธ ไม่มีความเห็นใจ แม้แต่ความรู้สึกสั่นไหวแบบที่มนุษย์ควรมีสักนิดก็ไม่มี เหลือเพียงความเฉยเมยที่มืดมิดไม่เห็นก้นสุด
กงฮว่าจวิ้นหุบปากทันที ความหนาวเย็นพุ่งจากก้นกบทะยานขึ้นจรดกระหม่อม จนตัวสั่นเป็นจังหวะไม่ได้ตั้งใจ
เขารู้สึกว่าสิ่งที่เห็นตรงหน้าไม่ใช่ทนายความ แต่เป็นผู้ส่งสารประกาศมรณะ
แถวผู้เข้าฟังคดี เสียงซุบซิบที่เคยอึกทึกก็เงียบกริบหายไปอย่างน่าขนลุก
ทุกคนต่างสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของเจียงเฟิง แรงกดดันไร้รูปร่างนั้นทำให้แม้แต่อากาศยังดูหนืดหนอง
ที่แท่นฝ่ายจำเลย คนที่นั่งอยู่คือทนายคดีอาญาฝีมือเบ้อเร่ของสำนักงานกฎหมายอู๋จี้ — สือเทียนอู๋
เขาประสบการณ์สูงส่ง ตอนแรกถูกกงฮว่าจวิ้นและครอบครัวจ้างด้วยเงินก้อนโตมาเป็นเส้นเชือกผูกชีวิต
เป้าหมายของสือเทียนอู๋ชัดเจน หลักฐานเด็ดขาดขนาดนี้ ก็ต้องลงลึกที่ขั้นตอนวิธีและความถูกต้องตามกฎหมายของพยานหลักฐาน เพื่อช่วยกงฮว่าจวิ้นขอการลดโทษ
เขาศึกษาคดีของเจียงเฟิงมาทั้งหมด มั่นใจว่าเตรียมตัวมาหมดแล้ว
แต่ตอนนี้ เขารู้สึกเหมือนหัวใจถูกหมัดที่มองไม่เห็นบีบรัด
อันตราย!
นี่คือสัญชาตญาณรุนแรงที่ใน 20 ปีของอาชีพนี้ไม่เคยรู้สึกมาก่อน