"นี่คือชั้นอุทธรณ์ โอกาสสุดท้ายแล้ว..." เธอพึมพำ ไม่อยากเชื่อหูตัวเอง
เจียงเฟิงค่อยๆ ลุกขึ้นยืน เดินไปที่หน้าต่างกระจกบานใหญ่ มองลงไปยังเมืองเบื้องล่าง
"หัวใจของการแก้ต่างให้บริสุทธิ์ คือการจำลองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น"
เสียงของเขาสงบแต่หนักแน่น เต็มไปด้วยพลังที่ทำให้คนเชื่อมั่น
"ถ้าที่หวังหมิงเฮ่าพูดเป็นความจริง งั้นเราก็ไม่ได้กำลังต่อสู้คดีความ"
"เรากำลังทำแทนฟ้าดิน"
เขาหันกลับมา สั่งการแรกกับชิวอิ่งและหลี่จิ้งที่ยืนตะลึงไปแล้ว
"ตอนนี้ ไปเซ็นสัญญาว่าจ้างกับครอบครัวของหวังหมิงเฮ่า"
"แล้วเราจะไปพบอัยการโจทก์คนนั้น"
หลังจบการสนทนา ทุกคนก็ออกเดินทางทันที
ภายใต้การนำทางของชิวอิ่ง รถแท็กซี่แล่นเข้าไปในชุมชนในเมืองทางตอนใต้ของเมืองเทียนไห่
แถบนี้เต็มไปด้วยบ้านพักเล็กๆ ที่เพิ่งสร้างใหม่ ดูสดใสสวยงาม
แต่ชิวอิ่งกลับพาพวกเขาวนเวียนไปมา สุดท้ายก็มาจอดที่หน้าบ้านไม้ทรุดโทรมหลังหนึ่ง
รอยแตกของบ้านไม้หลายจุดถูกอุดด้วยพลาสติกบางๆ อย่างมั่วๆ เสาไม้ที่รับน้ำหนักหลายต้นผุกร่อน ทั้งบ้านเอียงลาดในท่าทางอันตราย
ถ้าไม่เห็นรถโตโยต้าปราด้อคันใหม่เอี่ยมสองคันจอดอยู่หน้าบ้าน ใครก็ต้องคิดว่านี่คือบ้านร้างที่อันตรายมานาน
รถออฟโรดสองคันนั้นตัดกับบ้านผุพังอย่างเจ็บตา
ข้างบ้าน รถเข็นขายปิ้งย่างที่เป็นเสาหลักหาเลี้ยงชีพถูกคว่ำอยู่กับพื้น อะไหล่กระจัดกระจายเต็มไปหมด
"ไม่ดี!"
สีหน้าชิวอิ่งเปลี่ยนไป เธอพุ่งเข้าไปเป็นคนแรก
เจียงเฟิงและหลี่จิ้งตามติดหลังมา
พอเพิ่งมาถึงหน้าประตู เสียงร่ำไห้ขอร้องอย่างเจ็บแสบก็ดังแว่วออกมาจากภายในห้องที่แคบหริบ
"ฉันขอร้องพวกคุณเถอะ ปล่อยเฮ่าเฮ่าเถอะนะ... เขาไม่สมควรตาย! เงินพวกเราใช้หนี้ทั้งหมด ฉันยอมเอาชีวิตไปแลก ขอร้องพวกคุณปล่อยเขาเถอะ..."