หลังจากเหตุการณ์นั้น เซียวหน่วนหน่วนไม่ได้เลือกที่จะแจ้งตำรวจ
หยางเทียนเจิ้นใช้จุดอ่อนเพียงอย่างเดียวของเธอ—หานเหมิง—มาบีบบังคับเธอ
“ถ้าแกไปแจ้งความ ฉันรับรองว่าหานเหมิงทั้งชาติก็ไม่มีทางได้ไตบริจาคที่เหมาะสม”
“ต่อให้มี ฉันก็มีวิธีทำให้มันตกไปอยู่กับคนอื่นได้เสมอ”
เสียงของหยางเทียนเจิ้นยังคงก้องอยู่ในหูของเธอ เย็นชาและเหนียวหนืด
“หานเหมิง จะต้องตาย”
นี่คือการข่มขู่ และเป็นข้อตกลง
ตราบใดที่เซียวหน่วนหน่วนเงียบ เขายังสัญญาว่าจะใช้เส้นสายช่วยหาหน่วยไตให้หานเหมิง
เขาอวดถึงสถานะทนายความชื่อดัง อวดหมู่ทีมงานที่เรียกตัวเองว่ายอดฝีมือ บิดกฎหมายให้กลายเป็นมีดที่พร้อมจะแทงเธอได้ทุกเมื่อ
“แกจะฟ้องฉัน? ฉันจะทำให้แกเสียชื่อเสียง ทำให้แกจากผู้เคราะห์ร้ายกลายเป็นโสเภณีที่ไร้ยางอาย”
เซียวหน่วนหน่วนที่มีการศึกษาต่ำ ถูกชุดไม้ตายนี้ข่มขู่จนหวาดกลัวไปหมด
โดยเฉพาะชีวิตของหานเหมิง เป็นเดิมพันที่เธอไม่กล้าเสี่ยงเด็ดขาด
แต่ความแข็งแกร่งในกระดูกของเธอ ทำให้เธอยังคงมีสติอยู่รอดท่ามกลางความสิ้นหวัง
เธอรู้ดีว่าต้องเก็บอาวุธไว้ใช้ตอบโต้
ฉวยจังหวะที่พวกสารเลวนั้นผ่อนคลายลง เธอจึงหลบหนีออกมา
เธอไม่ได้กลับบ้าน แต่ตรงไปโรงพยาบาลตามคำแนะนำที่ค้นหาจากอินเทอร์เน็ต
เธอเก็บหลักฐานทุกอย่างบนร่างกาย ความผิดของหยางเทียนเจิ้นและอีกสองคน ถูกเก็บไว้ในถุงหลักฐาน
เธอยังได้รับใบรับรองการวินิจฉัยโดยละเอียดจากโรงพยาบาล ซึ่งบันทึกบาดแผลทุกตารางนิ้วและร่องรอยอันน่าอับอายเหล่านั้น
นี่กลายเป็นเครื่องป้องกันตัวสุดท้ายของเธอ
และด้วยเหตุนี้ หลังจากนั้นหยางเทียนเจิ้นก็ไม่กล้าใช้กำลังกับเธออีก
เมื่อเจียงเฟิงพาเซียวหน่วนหน่วนและตำรวจ ไปหยิบกล่องที่ถูกห่ออย่างดีจากมุมห้องเช่าลับๆ แห่งหนึ่ง
ทุกคนในที่นั้นเงียบงัน
หลักฐานถูกเก็บรักษาไว้อย่างเกือบสมบูรณ์แบบ