"เจียงจิ้ง วิชาเอกตอนมหา'ลัยของเธอ"
"เอ่อ...หัวหน้า เดี๋ยวฉันค้นให้"
หลี่จิ้งรีบใช้มือพลิกค้นเอกสารอย่างรวดเร็ว
"เจอแล้ว! มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเมืองก่วน สาขาการแสดงละครเวที"
"มหาวิทยาลัยเทคโนโลยี...สาขาการแสดงละครเวที..."
เจียงเฟิงทวนคำเบา ๆ ในลำคอ ใจเริ่มเข้าใจอะไรบางอย่าง
"ไม่แปลกที่ฝีมือการแสดงจะโปรขนาดนี้"
ก็เพราะชื่อ "มหาวิทยาลัยเทคโนโลยี" นี่แหละ ที่เป็นเสมือนสีพรางธรรมชาติ ช่วยให้ทุกคนมองข้ามตัวตนของเธอในฐานะนักศึกษาสายการแสดงไปโดยไม่รู้ตัว
หลี่จิ้งลดเสียงลง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตกตะลึง: "หัวหน้า...หมายความว่า เมื่อกี้ที่เธอทำหน้าตาน่าสงสาร...นั่น...มันการแสดงงั้นเหรอ?!"
"อืม"
เจียงเฟิงตอบเพียงสั้น ๆ อย่างเรียบเฉย
"เอาละ เตรียมเปิดศาลได้"
หลี่จิ้งตั้งสติทันที เตรียมพร้อมสู่โหมดสู้ศึก
การไต่สวนครั้งนี้ สามฝ่ายนั่งประจำที่
ฝ่ายจำเลย: เจียงเทา และทนายความฝ่ายจำเลยของเธอ โจวซวี่
ตัวแทนฝ่ายผู้เสียหาย: เจียงเฟิง
และ...ฝ่ายโจทก์ ที่เข้ามาเพราะการคัดค้านคำพิพากษา
การพิจารณาใหม่ครั้งนี้เริ่มต้นจากการคัดค้าน ทฤษฎีแล้ว ฝ่ายผู้เสียหายที่เจียงเฟิงเป็นตัวแทนกับฝ่ายโจทก์อยู่ฝ่ายเดียวกัน คือฝ่ายฟ้อง ร่วมกันใช้สิทธิกล่าวโทษเจียงเทาอาชญากร
แต่ในความเป็นจริง เนื่องจากการคัดค้านพุ่งเป้าไปที่ปัญหากระบวนการในชั้นอุทธรณ์โดยตรง ฝ่ายโจทก์จึงทำหน้าที่เป็นผู้กำกับดูแลเป็นหลัก ดูแลไม่ให้กระบวนการไต่สวนคลาดเคลื่อนอีก
พอเปิดศาล ฝ่ายโจทก์แค่อ่านคำคัดค้านจบ เวทีกลางก็ตกเป็นของคู่ความทั้งสองฝ่ายโดยสมบูรณ์
เจียงเฟิงต่างหาก คือตัวจริงที่ลงมือวันนี้
เวลานี้ ตัวแทนฝ่ายโจทก์ก็มาถึงที่นั่งแล้ว
เจียงเฟิงเงยหน้ามองไป เห็นหัวโล้นวาวแวว ใบหน้าเคร่งขรึม น่าเกรงขามโดยไม่ต้องข่มขู่