พูดจบ อู๋หงปินก็งอเข่าทั้งสองข้างเตรียมจะคุกเข่าลงอีกครั้ง
เจียงเฟิงสายตาไว มือรีบยื่นไปประคองเขาไว้แน่น น้ำหนักมั่นคง
เขาหันไปทางหลิวซูชาง ถามว่า "คุณหลิว ใบคำร้องคัดค้านคำพิพากษา ส่งไปแล้วหรือยัง?"
หลิวซูชางยังงงกับเหตุการณ์ที่พลิกผันอย่างกะทันหัน พยักหน้าหงึกหงัก "อืม...ส่งไปแล้ว"
เจียงเฟิงถึงหันกลับมามองอู๋หงปิน น้ำเสียงสงบแต่แน่วแน่ "คุณอู๋ ใจเย็นก่อน ทางยังไม่ตัน ก็ต้องมีทางออกเสมอ เชิญคุณพาพ่อแม่ไปนั่งพักที่ห้องพักก่อน แล้วฝากทุกอย่างไว้กับพวกเรา"
ฟังเจียงเฟิงพูดแบบนี้ หลิวซูชางที่ใจแทบตกไปอยู่ที่ตาตุ่มก็ค่อย ๆ วางใจลง
ยังดี ยังดีที่เขาคุมสถานการณ์ไว้ได้ในที่สุด
ตอนนี้อู๋หงปินเริ่มมีสติกลับมาบ้าง เขามองชายหนุ่มตรงหน้าที่มีออร่าน่าเกรงขามคนนี้
"คุณคือ...คนที่คุณหลิวว่าจ้างมาใช่ไหม?"
หลิวซูชางแนะนำ "คุณอู๋ เขาชื่อเจียงเฟิง เป็นทนายความชื่อดังในเมืองเทียนไห่ช่วงนี้ คุณอาจจะเคยได้ยินชื่อเขามาบ้าง"
"เจียงเฟิง?" อู๋หงปินทวนชื่อนี้ในปาก ทันใดนั้นตาก็เบิกกว้างราวกับนึกอะไรที่น่าเหลือเชื่อออก "คุณ...คุณคือทนายความที่รับคดีตอบโต้กลับของหวังหมิงเฮ่า?"
"ทนายเจียงเฟิงที่ทำให้หวังหมิงเฮ่าปล่อยตัวเพราะบริสุทธิ์น่ะเหรอ?!"
เจียงเฟิงพยักหน้าอย่างสงบ "ใช่ ผมเอง"
อู๋หงปินตื่นเต้นสุดขีด!
ตั้งแต่ภรรยากับลูกประสบเหตุ เขาค้นหาคดีที่เกี่ยวข้องทางอินเทอร์เน็ตทั้งวันทั้งคืน รู้เรื่องคดีรถยนต์ตอบโต้กลับที่โด่งดังไปทั้งประเทศนี้เป็นอย่างดี!
