เจียงเฟิงมองโทรศัพท์ที่จางเม่าไฉยื่นให้ บนหน้าจอมีตัวอักษร 'หวังเต๋อเซิ่ง' สองตัวกำลังกระตุกวูบวาบ
แต่เขากลับไม่รีบร้อนที่จะรับมันมา
เสียงเรียกเข้าดังขึ้นอย่างดื้อรั้น ในที่สุดก็เงียบหายไป
บรรยากาศภายในสำนักงานกฎหมายทั้งหมด ดูเหมือนจะหนักอึ้งขึ้นเพราะสายที่ไม่ได้รับนี้
ในหัวของเจียงเฟิง กำลังประมวลผลแผนหมากธุรกิจอันยิ่งใหญ่ด้วยความเร็วสูง
หย่งเซิ่งสปอร์ต อาศัยกระแสการไต่สวน ยอดขายพุ่งทะยานขึ้นฟ้า
หวังเต๋อเซิ่งยิ่งฉวยโอกาสตอนที่ไฟกำลังแรง จัดแบรนด์ต้นตำรับของตัวเองอย่าง 'จี้เซิ่ง' วางหน้าตาเฉยบนร้านเรือธงของแบรนด์ตัวแทนจำหน่าย
นี่เป็นการกระทำที่คนนอกมองว่ายอดเยี่ยม แต่คนในวงการมองว่าเทียบเท่าการฆ่าตัวตาย
กำแพงสัญญาของผู้จัดจำหน่ายแบรนด์กีฬา เจียงเฟิงรู้อย่างทะลุปรุโปร่ง
พวกยักษ์ใหญ่อย่างเทาป๋อสปอร์ต แบรนด์ต่างหากที่ต้องมาขอร้องให้ร่วมงาน จึงมีสิทธิ์ขายอะไรก็ได้บนพื้นที่ของตัวเอง
แต่หย่งเซิ่งสปอร์ตไม่เหมือนกัน
มันเป็นเพียงผู้จัดจำหน่ายรายย่อยในท้องถิ่น สิทธิ์ในการขายคือการขอมามา
สัญญาแบบนี้ จะต้องมีข้อกำหนดเรื่องสิทธิ์ขาดเพียงผู้เดียวที่โหดร้ายที่สุดอย่างแน่นอน นั่นคือห้ามจำหน่ายแบรนด์อื่นปน โดยเฉพาะแบรนด์ต้นตำรับของตัวเอง
นี่คือเส้นแดงของยักษ์ใหญ่ทั้งหลายอย่างอาดิดาส ไนกี้
ไม่อนุญาตให้ผู้จัดจำหน่ายใช้กระแสและชื่อเสียงของพวกเขา ไปฟักไข่คู่แข่งในอนาคตโดยเด็ดขาด