สีหน้าของเจียงเฟิงดูจริงจัง "นี่คือการสร้างคุณค่าใหม่ เธอต้องทำให้ตัวเองเชื่อก่อนว่าเธอคู่ควรกับค่าตัวขนาดนั้น คนอื่นถึงจะมองเห็นคุณค่าของเธอ หนุ่มน้อย ใจต้องกว้าง มั่นใจเข้าไว้!"
พูดจบ เจียงเฟิงก็ตบไหล่เขาเบา ๆ แล้วพาหลี่จิ้งที่ยังเคี้ยวรสชาติของขนมไม่จบเดินจากไป
นี่มันเรียกว่าอะไร?
นี่แหละคือการวางแผนอาชีพแบบโจมตีข้ามมิติ
ตัวเองเคยเปียกฝนมา ก็ควรกางร่มให้รุ่นน้องบ้าง
...
ตอนบ่าย
เจียงเฟิงตื่นจากการพักเที่ยง จางหยางก็เดินเคาะประตูเข้ามา
"ทนายเจียง มีชายหนุ่มคนหนึ่งมาสมัครตำแหน่งผู้ช่วยทนายความครับ"
"โอ้? เร็วจังนี่"
เจียงเฟิงลุกขึ้น จัดคอเสื้อให้เรียบร้อย แล้วเดินเข้าไปในห้องประชุมที่เล็กที่สุดของสำนักงาน
เขาต้องการสร้างความประทับใจแรกที่ดูเป็นมืออาชีพและสง่างามให้กับคนใหม่
เอี๊ยด...
ประตูถูกผลักเปิด
"สวัสดีครับ ยินดีต้อนรับสู่ซั่งผิน..."
ใบหน้าของเจียงเฟิงฉาบไปด้วยรอยยิ้มแบบมืออาชีพ แต่พูดได้เพียงครึ่งเดียวก็ชะงักค้าง
ในห้องประชุม ชายหนุ่มที่ตัวตรงแข็งทื่อหน้าตื่นเต้นเต็มไปด้วยความกังวล สวมแว่นกรอบสีเหลือง ดวงตาคมใสและคุ้นเคยแปลกตา
นี่มันเจ้าหัวทื่อที่โดนเขาปั้น"คุณค่าใหม่"ข้างล่างนี่ไง!?
"เฮ้ย!? นายมาสมัครงานกับฉันเนี่ยนะ?" หัวของเจียงเฟิงดังเปรี๊ยง
ชายหนุ่มแว่นกรอบเหลืองไม่กล้าเงยหน้า แต่สูดหายใจลึก ๆ ราวกับรวบรวมความกล้าทั้งชีวิต แล้วท่องออกมาด้วยน้ำเสียงที่ดูมีเหตุมีผลแต่สั่นเครือว่า:
"คุณสัมภาษณ์ครับ ผมชื่อเมิ่งสุย! จบจาก...เอ่อ...ผมมีประสบการณ์การจัดการทีมงานระดับรากหญ้าอย่างชำนาญ และเคยทำงานในบริษัทบริการระดับแนวหน้าของประเทศ ดูแลการรักษาความสัมพันธ์ลูกค้าระดับแนวหน้าและการจัดการวิกฤตเฉพาะหน้า..."