เจียงเฟิงตอบสนองแทบจะพร้อมกับตำรวจสืบสวน เขาคว้าตัวหลี่จิ้งขึ้นจากเตียงในพริบตา แล้วกลิ้งเข้าไปมุมที่แข็งแรงที่สุดของกำแพงรับน้ำหนัก ใช้แผ่นหลังของตัวเองปกป้องเธอไว้แน่นหนา
เหงื่อเยียบชุ่มซึมลงบนหลังเขาในทันที
ระเบิดรุนแรงระดับนี้ ไม่มีทางเป็นอุบัติเหตุ
เป้าหมาย มีได้แค่ตัวเขาคนเดียว!
ความเงียบงันและความตึงเครียดดำเนินไปเต็ม 5 นาที ทุกวินาทียาวนานเหมือนหนึ่งศตวรรษ
เมื่อช่วงเวลาที่เป็นจังหวะชิงเหนือกว่าของฝ่ายโจมตีผ่านพ้นไป เสียงรหัสลับคุ้นหูก็ดังขึ้นจากหน้าประตู ตำรวจสืบสวนสองนายจึงแลกสายตากัน แล้วค่อย ๆ สืบเข้าไปใกล้ประตู
อีก 10 นาทีผ่านไป เมื่อตำรวจลาดตระเวนเปิดประตูเข้ามายืนยันว่าด้านนอกปลอดภัยแล้ว บรรยากาศตึงเครียดจนขัดข้องในห้องจึงคลายลงในที่สุด
“สถานการณ์เป็นยังไง?” เสียงของซูเต๋อแห้งกร้าว ขมับเต้นตุบ
“อัยการซู มีรถยนต์ระเบิดอยู่ชั้นล่างครับ” ตำรวจรายงาน แล้วหันไปมองเจียงเฟิง “ทนายเจียง ภัยคุกคามภายนอกยืนยันว่าคลี่คลายในเบื้องต้นแล้วครับ”
ตูด—ตี๋
เสียงไซเรนแหลมคมดังขึ้นจากไกลและเข้ามาใกล้ รุดหน้าล้อมรอบโรงพยาบาลทั้งแห่งอย่างรวดเร็ว
เจียงเฟิงวางหลี่จิ้งกลับลงบนเตียง แล้วเดินไปริมหน้าต่าง ม่านถูกเขาดึงออกเป็นร่องแคบ ๆ
ชั้นล่าง ซากรถที่ถูกไฟไหม้จนเหลือแต่โครงเหล็กกำลังพ่นควันดำ ชิ้นส่วนและเศษกระจกกระจัดกระจายเต็มพื้น สยดสยองตาจนหนาวสันหลัง
“มีบาดเจ็บล้มตายไหม?” เจียงเฟิงถามเสียงหนัก
“หนึ่งคน คนจุดระเบิดเสียชีวิตทันทีหน้างานครับ” ตำรวจตอบ “ภาพวงจรปิดแสดงว่าเป็นมือของมันเองที่โยนของลงไปในถังน้ำมัน”
“ผมขอไปดูตัว” ดวงตาเจียงเฟิงเย็นลงทันที “คุณสองคนอยู่นี่ปกป้องพวกเธอ”