"แกมัน..."
เจียงเฟิงมองบรรทัดนั้นแล้วพูดไม่ออกเลย
นี่คงเป็นสิ่งที่เรียกว่ากรรมตามสนองกระมัง ช่วงครึ่งชีวิตแรกของหยางหมิงลำบากเหลือเกิน พอครึ่งหลัง ชะตาก็ส่งผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบในฝันมาอยู่ตรงหน้าเขา
เจียงเฟิงสูดลมหายใจลึกแล้วพิมพ์ตอบกลับไป
"แล้วแกยังรออะไรอยู่อีกล่ะ แต่งสิ!"
"อ้อ อย่าลืม ห่อซองปากไก่ให้ฉันด้วยล่ะ"
เจียงเฟิงยิ้ม เรื่องของคนสองคนนี่ จากคดีความกลายเป็นเรื่องแต่งงาน ทั้งเรื่องมันช่างเพอร์เฟกต์เหลือเกิน
แต่ซองปากไก่นี่ ฉันต้องได้!
ถ้าไม่มีฉัน พวกแกสองคนไม่รู้จะต้องรออีกนานแค่ไหนกว่าจะได้คู่กัน
เดือนพฤศจิกายน อากาศในเมืองเทียนไห่เริ่มมีกลิ่นของฤดูหนาว
ลมหนาวแผ่ปกคลุมทั้งเมืองโดยไม่ทันให้ตั้งตัว
"หัวหน้า เปิดฮีตเตอร์ให้มากขึ้นอีกหน่อยได้ไหม... ฮื่อ"
ที่สำนักงานกฎหมายซ่างผิ่น ในห้องทำงานของผู้อำนวยการ หลี่จิ้งห่มเสื้อโค้ทแพนด้าหนาๆ หดตัวอยู่บนเก้าอี้ ปลายจมูกแดงจัดมีน้ำมูกหยดหนึ่งไหลจะหยด ก็ถูกเธอดึงกลับเข้าไปอย่างแรง
เธอมองเจียงเฟิงด้วยสายตาออดอ้อน เหมือนแมวน้อยตัวหนึ่งที่หนาว
"ตั้ง 27 องศาแล้วนะ"
เจียงเฟิงมองเธอแล้วขำๆ
"ถ้าร้อนกว่านี้ เธอก็ไปหาคุณชิวสิ ให้คุณพ่อของเธอไปทำให้แอร์กลางของอาคารเทียนไห่อินเตอร์ควันขึ้นมาเลย"
"อืม..."
หลี่จิ้งไม่พูดจา หดตัวเข้าไปในคอเสื้อขนฟูอีกครั้ง
เด็กคนนี้ กลัวหนาวได้ขนาดนี้เชียว
เจียงเฟิงส่ายหัว "เธอนี่นะ ควรไปให้คุณหลิวติววิชาให้จริงๆ จัง ปล่อยตัวเฉยๆ แบบนี้ไม่เหมาะ"
สองวันก่อน คดีอุบัติเหตุรถยนต์ที่หลี่จิ้งจัดการคนเดียวแพ้