หลิวซูชางรีบหันกลับมา พลังของเธอพลุ่งพล่านขึ้นอีกครั้ง เธอไม่ให้โอกาสฝ่ายตรงข้ามได้หายใจแม้แต่น้อย
"ดังนั้น ท่านประธานศาล ฝ่ายเราขอยืนยันว่า ผู้ความของเราคือหลี่จิ้ง ไม่มีความสามารถใดๆ ที่จะคุกคามหยางเป่าเหรินได้"
เสียงของเธอยังคงนุ่มนวล แต่ทุกคำที่เอ่อออกมาล้วนเฉียบคมราวกับน้ำแข็ง
"ตรงกันข้าม ฉันกลับคิดว่า หยางเป่าเหรินต่างหากที่หลังจากก่อกวนผู้ความของเราแล้ว เกิดความหลงใหลแบบผิดปกติ สุดท้ายพยายามจะพาผู้ความของเราตายตามกัน ด้วยการขับรถพุ่งลงทะเลสาบแบบสุดโต่งแบบนี้!"
"โชคดีที่ผู้ความของเราตอบสนองไว ทันกระโดดหนีออกจากรถได้ทัน มิฉะนั้นผลที่ตามมาคงคาดไม่ถึง"
"เพราะฉะนั้น ฝ่ายเรายืนยันว่า คนที่กระทำความผิดฐานพยายามฆ่าผู้อื่นโดยเจตนาจริงๆ คือผู้ความฝ่ายโจทก์ หยางเป่าเหริน!"
ตายตามกัน!
เมื่อสองคำนี้เอ่อจากปากหลิวซูชาง อากาศในศาลทั้งห้องราวถูกดูดหายไปจนว่างเปล่า
ประโยคก่อนหน้า"หรือว่าเป็นเพราะรักกัน" ทุกคนคิดว่าเป็นแค่การล้อเล่น
ใครจะคิดว่าหลิวซูชางจะเอาประเด็นนี้มาสร้างเป็นแกนหลักในการโจมตีคู่ต่อสู้ได้จริงๆ!
จางซานและทนายความอีกหลายคนที่คุ้นเคยกับสไตล์การทำงานของหลิวซูชาง รู้สึกว่ามุมมองต่อโลกของตัวเองถูกสั่นคลอนจนแทบแตกสลาย
คุณหลิว เวลาว่าความก่อนหน้านี้คุณไม่เคยเป็นสไตล์แบบนี้มาก่อนเลย!
เอี๋ยนเกาเหยียนประธานศาลขมวดคิ้วมุ่น แต่เธอไม่ได้มองว่ามันไร้สาระ แต่กลับคิดอย่างจริงจังถึงความเป็นไปได้นี้!
ห่วงโซ่ตรรกะของหลิวซูชางมันไปด้วยกันได้จริง
ในคลิป หลี่จิ้งตอนสุดท้ายก็แค่ขู่ด้วยปากเปล่า ไม่มีอาวุธอะไรเลย
ผู้ชายวัยผู้ใหญ่ที่จิตใจปกติ ทำไมถึงได้แค่พูดคำหยาบไม่กี่คำก็ขับรถพุ่งลงทะเลสาบที่ลึกถึงห้าเมตร?
มันไม่สมเหตุสมผล