คุณแม่ของอู๋ฮ่าว คุณพ่อของติงเฉินกวง ตลอดจนเหล่าผู้ปกครองที่เคยถูกซุนหลินติดสินบน ต่างมีสีหน้าหม่นหมอง
ยาวิเศษที่ซุนหลินให้ไว้นั้น ลูก ๆ ของพวกเขากินหมดแล้ว
แต่เมื่อพวกเขาติดต่อชายชุดดำคนนั้นอีกครั้ง กลับพบว่าเขากลายเป็นคนละคนไปแล้ว
ห้าพันต่อเม็ด!
ราคานี้เหมือนฝ่ามือที่ฟาดเข้าหน้าจนพวกเขาตาลาย
ที่น่ากลัวกว่าคือ หลังจากลูก ๆ กินยาของตระกูลซุนเข้าไป พวกเขากลับซูบผอม เซื่องซึม ดวงตาไร้ประกาย มีเพียงการกินยาเข้าไปอีกเท่านั้นจึงจะฟื้นคืนความสดใสได้บ้างชั่วคราว
นี่มันไม่ใช่การรักษาโรค แต่เป็นยาพิษอีกชนิดหนึ่งชัด ๆ!
พวกเขาถูกงูพิษอย่างบริษัทยาตระกูลซุน กัดเข้าอย่างจัง!
เมื่อหมดหนทาง คุณแม่ของอู๋ฮ่าวจึงบีบสีหน้าที่หม่นหมองให้ยิ้มออกมาเป็นแผนการอันบิดเบี้ยว
"ถังชื่อจวิ้น! ตอนนี้เขาปล่อยตัวเพราะบริสุทธิ์แล้ว การขายยาก็ไม่ผิดกฎหมายอีกต่อไป! เราจ่ายเงินไปตั้งมากมาย แต่ยังไม่ได้ยาครบ เขาต้องเอาส่วนที่เหลือมาให้เราให้ได้!"
คำพูดนี้เหมือนประกายไฟ จุดชนวนความโลภและความแค้นของทุกคนในรถทันที
ใช่สิ!
เมื่อเทียบกับบริษัทยาตระกูลซุนที่กินคนไม่เหลือซากแล้ว ถังชื่อจวิ้นคนดีนี่ช่างอ่อนแอเหลือเกิน!
"ไม่ผิด! เราจ่ายเงินไปแล้ว การจะเอายามาเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล!"
"ถังชื่อจวิ้นต้องรวยกับเรื่องนี้แน่ ๆ บางทีอาจซื้อบ้านไปหลายหลังแล้ว แบ่งออกมานิดหน่อยจะเป็นไรไป!"
"แล้วก็ทนายเจียงนั่นน่ะ คดีจบไปแล้ว เขาก็ไปยุ่งอะไรกับเราไม่ได้แล้ว! เราเป็นผู้ซื้อนะ ไม่ใช่พ่อค้าคนกลาง ใครจะไปกลัวเขา!"
ฝูงคนเนรคุณเหล่านี้ราวกับพบที่ยึดเหนี่ยวจิตใจใหม่ ต่างก็ยืดอกขึ้นมาอีกครั้ง