ข้อมูลในเอกสารที่บันทึกไว้ ชัดเจนคือประวัติในวัยเรียนของเซียวฉัวฮุยกับเจียงหมิงซานผู้เป็นพ่อของจำเลย
ทุกตัวอักษร ดั่งตะปูที่ตอกตรึง
เสียงของเจียงเฟิงไม่ดังนัก แต่มันกระจายชัดเจนไปทั่วทุกมุมของศาล
"ท่านประธานศาล จากที่ผมสืบมา กรรมการผู้พิพากษาเซียวฉัวฮุยกับเจียงหมิงซานผู้เป็นพ่อของจำเลย รู้จักสนิทสนมกันเป็นอย่างดี"
"ช่วงที่เรียนอยู่ต่างประเทศ พวกเขาเคยเป็นเพื่อนสนิท และอาจมีความร่วมมือทางธุรกิจกันด้วยซ้ำ"
"แต่ตอนนี้กลับแสร้งทำเป็นไม่รู้จักกันในศาล นี่มันเต็มไปด้วยข้อกังขาอยู่แล้วไม่ใช่หรือ?"
คิ้วของเกาปินขมวดเป็นปม
เจียงเฟิงไม่ให้เวลาคิด กฎหมายหลุดออกจากปากทันที
"ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 23 วรรค 5 ระบุว่า หากผู้พิพากษาที่เกี่ยวข้องมีสาเหตุอื่นใดกับคู่ความ ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อความยุติธรรมของการพิจารณาคดี คู่ความมีสิทธิ์ยื่นขอให้เขาถอนตัวได้"
"ผมเชื่อมั่นว่า ความสนิทสนมระหว่างกรรมการผู้พิพากษาเซียวฉัวฮุยกับเจียงหมิงซาน มีมากพอที่จะส่งผลกระทบต่อความยุติธรรมของคำพิพากษาอย่างมหาศาล"
"ดังนั้น ผมขอยื่นคำร้องขอให้ผู้พิพากษาเซียวฉัวฮุย ถอนตัวจากคดีนี้!"
ชั่วพริบตา สายตาทั้งหมดในห้องพิจารณาต่างพุ่งไปที่เซียวฉัวฮุย
กล้ามเนื้อหางตาของเซียวฉัวฮุยกระตุกโดยที่ควบคุมไม่ได้
เขาฝันไปก็คิดไม่ถึงว่า เจียงเฟิงจะขุดเรื่องเก่าๆ เมื่อสิบกว่าปีก่อนตอนที่เขาอยู่ต่างประเทศขึ้นมาได้!
นี่มันความสามารถในการสืบสวนที่น่ากลัวขนาดไหนกัน!
แต่เขาถอยไม่ได้ ถ้าถอยไปตอนนี้ ก็เท่ากับยอมรับทุกอย่าง!
เขาฝืนตั้งสติและเอ่ยแก้ตัว "ทนายความฝ่ายผู้เสียหาย ผมเข้าใจความรู้สึกของคุณ แต่ความจริงคือ ผมกับคุณเจียงหมิงซานหลังจากเรียนจบมหาวิทยาลัย ก็ไม่เคยติดต่อกันอีกเลย จุดนี้ ถ้าคุณมีวิธี ก็ไปสืบดูได้เลย"