"จากกรณีนี้สามารถพิสูจน์ได้ว่า หยางเทียนเจิ้นจ้องมองผู้ความของเรามาตั้งแต่แรก และหมายมั่นในตัวผู้ความของเรา"
เสียงของชิวอิ่งก้องกังวานไปทั่วศาล ทุกคำพูดเย็นเยียบราวกับมีด
"การกระทำของเขา ถือเป็นเจตนาล่วงละเมิดทางเพศอย่างชัดเจนแล้ว"
เธอเว้นจังหวะเล็กน้อย สายตาคมกริบราวกับเข็ม ทิ่มแทงไปที่หยางเทียนเจิ้น
"แม้ว่าจะถูกผู้ความของเราปฏิเสธอย่างแข็งกร้าวจนเจตนาของเขาต้องล้มเลิกไป แต่เรามองว่านี่ถือเป็นข้อหาล่วงละเมิดทางเพศโดยยังไม่สำเร็จ!"
สี่คำสุดท้ายหนักแน่นทรงพลัง
คนทั้งศาลฮือฮา
ทุกคนตกตะลึงกับห่วงโซ่ตรรกะของชิวอิ่งและหมัดเด็ดท้ายสุดนั้น
โดยเฉพาะในคลิปที่หยางเทียนเจิ้นหลุดปากสารภาพออกมาหลังหมดสติ นั่นคือหลักฐานชิ้นโบแดงชัด ๆ!
ไอ้คนแบบนี้ มันโง่ถึงขั้นยอมรับเองเลยเหรอ?
ท่านประธานศาลหยวนอู่สีหน้าไม่เปลี่ยน แต่แววตาฉายแววประเมินอยู่เล็กน้อย เรื่องสองเรื่องนี้เชื่อมโยงกันได้แนบเนียนจริง ๆ แต่...ยังขาดอะไรไปอีกนิด
"ฮ่า ๆ ๆ!"
ไม่ผิดคาด หยางเทียนเจิ้นหลังตะลึงงันอยู่ครู่หนึ่ง ก็ระเบิดเสียงหัวเราะเสียดแทงออกมา
"แค่นี้เหรอ? ชิวอิ่ง แค่เสียงบันทึกตอนฉันเมาแล้วพูดพล่าม กับภาพแคปเจอร์บางภาพที่ไม่รู้ที่มาที่ไป ฉันก็กลายเป็นคนที่อยู่เบื้องหลังติดต่อหลิวซูชางแล้วอย่างงั้นเหรอ?"
เขาทำหน้าถากถาง เสียงสูงขึ้นอย่างฉับพลัน
"อย่าคิดว่านายพูดเสียงดังแล้วจะใส่ร้ายป้ายสีฉันได้ที่นี่! ศาลพูดกันด้วยห่วงโซ่พยานหลักฐาน! อยากพิสูจน์ก็เอาหลักฐานชิ้นโบแดงที่ชี้มาที่ฉันโดยตรงมาให้ดู แล้วอย่ามาเล่นตรรกะงี่เง่าของนายที่นี่!"
คำพูดนี้ทำให้เหล่านักวิจารณ์กฎหมายในห้องไลฟ์สีหน้าหนักใจขึ้นมาทันที