บนหน้าจอมือถือของเธอ คือผลงานอันยอดเยี่ยมของเจียงเฟิงในคดีบูลลี่ในโรงเรียนครั้งก่อน คดีที่ส่งอันธพาลสามคนลงนรก
“เจ้านายคะ คุณนี่มัน…เป็นเทพจริง ๆ!” ดวงตาโตของหลี่จิ้งเปล่งประกายความชื่นชม
“เรื่องเล็ก”
เจียงเฟิงละสายตาอย่างไม่ใส่ใจ น้ำเสียงสงบราวกับพูดถึงเรื่องเล็กน้อยไร้สาระ
เขามองไปที่ทัศนียภาพนอกหน้าต่างที่ถอยร่นอย่างรวดเร็ว ความกระหายที่จะสู้ที่ห่างหายไปนาน กำลังลุกโชนอยู่ในใจเงียบ ๆ
ภายในรถเงียบสงัดอีกครั้ง
ทุกคนต่างจมอยู่ในคลื่นความบ้าคลั่งของโลกออนไลน์
ส่วนเจียงเฟิงกำลังคิดถึงจังหวะที่ดีที่สุดในการเข้าคดีนี้
ทันใดนั้น เขาก็เหมือนนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ หันไปมองหลี่จิ้งที่นั่งอยู่ข้าง ๆ
สายตาของเขาคมกริบและสุขุม
“หลี่จิ้ง”
“คะ! เจ้านาย!” หลี่จิ้งนั่งตัวตรงทันที
“ไปสืบประวัติทั้งหมดของ ‘ทนายความเพื่อความยุติธรรม’ ชิวอิ่งคนนี้มา รวมถึงสัญญาว่าจ้างที่เธอเซ็นกับครอบครัวของหวังหมิงหาวด้วย”
เสียงของเจียงเฟิงไม่ดัง แต่แฝงไว้ด้วยพลังที่ไม่อนุญาตให้โต้แย้ง
“อีกอย่าง หาทางติดต่อครอบครัวของหวังหมิงหาวให้ได้”
“ฉันจะเอาเคสนี้ก่อนถึงวันไต่สวนชั้นอุทธรณ์”
ผ่านไปไม่กี่นาที หลี่จิ้งก็ไถ่ข้อมูลล่าสุดบนมือถือ ดวงตาที่เคยสดใสเป็นประกาย กลับแดงก่ำขึ้นมาในทันใด
เธอค่อย ๆ ดีดแขนเสื้อของเจียงเฟิงเบา ๆ
“เจ้านายคะ คุณเก่งขนาดนี้ ช่วย…ช่วยหวังหมิงหาวคนนี้ได้ไหมคะ?”
เจียงเฟิงเอียงหน้ามอง บนหน้าจอมือถือของเธอ คือเด็กหนุ่มที่ถูกตัดสินประหารชีวิตในชั้นต้น — หวังหมิงหาว
ความร้อนแรงของคดีนี้ระเบิดไปทั่วทั้งเน็ต หลี่จิ้งจะเสิร์ชเจอก็ไม่ใช่เรื่องแปลก
“ช่วยเหรอ?” น้ำเสียงเจียงเฟิงสงบนิ่ง “นี่ไม่ใช่เรื่องที่ฉันอยากช่วย แล้วจะช่วยได้”