“แม่! เธอคือถงฮว่าจริง ๆ!” กวนต้าเหลยหันไปบอกแม่ ยิ่งพูดก็ยิ่งตื่นเต้น
คนที่ป่วยในตอนนั้นก็คือแม่ของกวนต้าเหลย เธอเกือบป่วยจนเสียชีวิต
เงิน 30 หยวนของถงฮว่าช่วยชีวิตคุณยายเอาไว้
สีหน้าคุณยายเคร่งขรึมขึ้น เธอมองลูกชายก่อนจะเพ่งพินิจถงฮว่าอย่างละเอียดอีกหลายครั้ง “จำคนผิดหรือเปล่า?”
กวนต้าเหลยตอบอย่างมั่นใจ “ผมจำไม่ผิดครับ เมื่อกี้เธอยังเรียกผมว่าลุงอยู่เลย”
จากนั้นเขาก็หันมาถามถงฮว่า ซักเธอไม่หยุด “พ่อของเธอชื่อถงต้าหลาย แม่ชื่อหวังฟาง เธอมีพี่ชายสองคนกับน้องชายอีกคน ใช่ไหม?”
ถงฮว่าพยักหน้า ในใจรู้สึกหลากหลายปะปนกันไปหมด
ที่แท้…เอ่อ…คุณยายจอมเห็นแก่ตัวและน่ารำคาญคนนี้เป็นญาติของเธอเอง!
ตอนนั้นลุงของเธอผอมแห้งจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก ใบหน้าซีดเซียวจนดูน่ากลัวอยู่บ้าง
ส่วนลุงในตอนนี้ แม้จะไม่ได้กำยำมาก อย่างน้อยก็มีเนื้อมีหนังขึ้นกว่าตอนนั้นตั้ง 20 ชั่ง ดูเป็นคนปกติขึ้นเยอะ
ถงฮว่าในตอนนั้นยังเป็นเพียงดอกตูม ส่วนถงฮว่าในตอนนี้เติบโตเต็มวัยแล้ว ยิ่งโตยิ่งสวย สมกับคำกล่าวที่ว่าหญิงสาวเปลี่ยนโฉมได้ถึง 18 ครั้ง
แม้เธอจะลงชนบทไปเป็นเยาวชนมีการศึกษา แต่เพราะมีน้ำพุวิญญาณบำรุงร่างกาย เรื่องกินเรื่องอยู่เธอก็ไม่เคยปล่อยให้ตัวเองลำบาก