กู้จินเยว่ไม่มีทางไปสืบเรื่องข่งมี่เสวี่ยกับพี่น้องตระกูลถงเพียงเพราะคำพูดของสวี่ม่าน
สืบแล้วจะได้อะไรขึ้นมา?
เขาจะถึงขั้นแตกหักกับข่งมี่เสวี่ยและพี่น้องตระกูลถงเลยหรือไง?
เขากับข่งมี่เสวี่ยแต่งงานกันหลอก ๆ แต่ต่อไปเขายังต้องกลับไปคืนดีกับถงฮว่า
ถ้าพี่น้องตระกูลถงทำเรื่องที่ผิดต่อเขา ต่อไปพวกนั้นก็จะไม่คัดค้านที่เขากับถงฮว่าอยู่ด้วยกันอีก
“ฉันหมายถึงอย่าทำเกินไปจนทำให้ฉันเสียหน้า” ในใจของกู้จินเยว่ไม่พอใจอยู่บ้าง
สีหน้าของถงชุนจิ่งดูไม่ดี “คุณคิดว่าที่เธอพูดเป็นเรื่องจริงเหรอ?”
กู้จินเยว่มองเขาอย่างเย็นชา สิ่งที่สวี่ม่านพูดไม่ผิด
ถ้าข่งมี่เสวี่ยมีเงินก้อนนั้นจริง เงินก็ต้องมาจากพี่น้องตระกูลถง ไม่ก็เป็นเงินที่เธอขโมยมา
เรื่องนี้กู้จินเยว่เอนเอียงไปทางที่พี่น้องตระกูลถงเป็นคนให้
ถงชุนจิ่งหันหลังเดินออกไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ
เขาจะไปถามให้รู้เรื่อง!
เวลานี้ข่งมี่เสวี่ยอยู่ที่คอมมูน สวี่เยี่ยนกับหม่าตันและคนอื่น ๆ กำลังพาเธอไปซื้อของที่ร้านสหกรณ์
พอซื้อของเสร็จ ทุกคนก็กลับมา ข่งมี่เสวี่ยตรงไปยังห้องของกู้จินเยว่กับคนอื่น ๆ
ข่งมี่เสวี่ยรู้จักเอาใจคน เธอไม่เพียงแลกพุทราจีนกับเห็ดแห้งในหมู่บ้านกลับไปให้ถงชุนจิ่งเอาไปฝากที่บ้าน แต่ยังไปซื้อกระต่ายตากแห้งมาสองตัวจากตลาดมืดด้วย