จุดพักเยาวชนมีการศึกษา
ถงชุนจิ่งถือเงิน 200 หยวนที่กู้จินเยว่ให้มา ตั้งใจจะนำไปให้ถงฮว่า
ถงชุนซู่เจ็บปวดไปทั้งใจทั้งเนื้อ แม้แต่เลือดก็แทบจะเดือด!
“พี่รอง! ลองคิดให้ดีอีกทีเถอะ!” ถงชุนซู่ยื่นมือไปห้ามเขา ให้ไตร่ตรองให้รอบคอบก่อน
นั่นตั้ง 200 หยวนเชียวนะ!
ถงฮว่ามีงานที่ฟาร์มโสมแล้ว ยังจะขาดเงินอีกหรือ?
คนที่ขาดทั้งเงินทั้งงานจริง ๆ คือน้องชายแท้ ๆ ของเขาต่างหาก!
ไฟริษยาในใจข่งมี่เสวี่ยแทบจะเผาตัวเธอเองให้กลายเป็นเถ้าถ่าน!
เธออิจฉาและเกลียดถงฮว่าจนแทบคลั่ง!
ทั้งที่เงินก้อนนี้เป็นเงินที่ลุงหวังให้เธอใช้แท้ ๆ
แต่ตอนนี้กลับต้องจำใจยกให้ถงฮว่า...
ข่งมี่เสวี่ยฝังใจแค้น ทำไมถงฮว่าถึงชอบแย่งทุกอย่างไปจากเธออยู่เรื่อย?
กู้จินเยว่เป็นคนที่ไม่ใส่ใจเรื่องนี้ที่สุด
ตอนนี้พ่อแม่ของเขากับอาเล็กผิดใจกันแล้ว
ข้อตกลงก่อนหน้านี้จึงถือเป็นโมฆะ
ตอนนี้เขามีเงินติดตัวไม่ขาดมือ ชีวิตก็สุขสบายขึ้นมาก
อีกสองสามวันพอไปฟาร์มโสม เขาก็จะได้ใช้ชีวิตอยู่กับถงฮว่าเพียงลำพังแล้ว
มีเพียงเรื่องเดียวที่ไม่ค่อยดีนัก
ถงฮว่ารู้เรื่องระหว่างเขากับข่งมี่เสวี่ยแล้ว และยังไม่ยอมให้อภัยเขา
กู้จินเยว่ตวัดสายตาดุดันใส่ข่งมี่เสวี่ย
ถ้าเรื่องนี้ไม่ใช่เพราะข่งมี่เสวี่ยเอาไปบอกถงฮว่า เขายอมให้เธอเอาหัวเขาไปเตะเล่นเป็นลูกบอลเลย!
ข่งมี่เสวี่ยเห็นกู้จินเยว่มองมา รอยยิ้มประจบยังไม่ทันปรากฏบนใบหน้า ก็ถูกเขาถลึงตาใส่อย่างดุดันเสียก่อน