หวังฟางกัดฟันกรอดด้วยความโมโห “ถงต้าหลาย นายไม่ได้ยินที่เธอบอกหรือไงว่าลูกไม่ใช่ลูกนาย แต่เป็นลูกของคนรักเธอ?”
สีหน้าถงต้าหลายดูไม่ดีนัก ตอนนั้นบนเตียงไม่มีรอยเลือดพรหมจรรย์
นั่นหมายความว่าก่อนจะมาอยู่กับเขา ข่งหลินหลางเคยอยู่กับคนอื่นมาก่อน
ถงต้าหลายใส่ใจกับเรื่องนี้มาก
ลึก ๆ ในใจ เขาเคยสงสัยอยู่เหมือนกันว่าลูกของข่งหลินหลางจะเป็นลูกของ ‘สามีคนก่อน’ อย่างที่เธอพูดจริงหรือเปล่า
แต่หวังฟางก็ตั้งท้องขึ้นมาพอดี
ช่วงเวลาใกล้เคียงกัน คลอดก่อนกำหนดไล่เลี่ยกัน
หวังฟางคลอดก่อนกำหนด แต่ลูกกลับแข็งแรงดี
ส่วนลูกของข่งหลินหลางไม่เพียงอ่อนแอ ยังเป็นโรคหัวใจพิการแต่กำเนิดอีกด้วย
ภายหลังถงต้าหลายยังแอบกลับไปสอบถามที่โรงพยาบาลจนได้ความชัดเจน
เสวี่ยเอ๋อร์เป็นเด็กคลอดก่อนกำหนดอย่างแท้จริง
ความสงสัยในใจถงต้าหลายจึงมลายหายไปจนหมด
ข่งหลินหลางไม่รู้จะอธิบายอย่างไรแล้ว “ฉันจะพูดอีกครั้งนะ!
ฉันกับถงต้าหลายไม่มีความสัมพันธ์ฉันชู้สาวกัน
ฉันไม่เคยมีอะไรกับเขาด้วย
ต่อให้วันนั้นบนเตียงบ้านพวกคุณมีผู้หญิงนอนอยู่จริง ผู้หญิงคนนั้นก็ไม่มีทางเป็นฉัน”
หวังฟางไม่เชื่อ
ถงต้าหลายก็ไม่เชื่อ
ข่งหลินหลางแทบคลั่ง พวกเขาฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือไง?
เธออธิบายแทบตาย แต่ก็เหมือนพูดกับวัว
ถ้ายังพอมีสติอยู่บ้าง ข่งหลินหลางคงพูดออกไปแล้วว่าข่งมี่เสวี่ยเป็นลูกสาวของหวังฟาง
เมื่อวานถงฮว่ามาหาเธออีกครั้ง
เตือนเธอว่าไม่ว่าจะลองหยั่งเชิงหวังฟางอย่างไร ก็ห้ามให้หวังฟางรู้ว่าเธอสงสัยว่าข่งมี่เสวี่ยเป็นลูกสาวของอีกฝ่าย