ถงฮว่าถือเสื้อคลุมทหารตัวใหญ่ไล่ตามไป
กู้จินเยว่เองก็อยากตามไป แต่พอนึกถึงความดุดันของถงฮว่าตอนนี้ ขาก็ไม่กล้าก้าวออกไป
รออีกหน่อยดีกว่า!
หลังจากกู้ซือช่วยถงฮว่านำของไปส่งคืนแล้ว เขาก็รีบร้อนจากไป เพราะยังมีธุระที่คอมมูน
ถงฮว่าเตรียมเมนูไว้ในใจเรียบร้อยแล้ว แต่คนกลับหนีไปเสียได้!
เมื่อกลับถึงห้อง ถงฮว่าก็จัดข้าวของทั้งหมดให้เรียบร้อย
เสื้อคลุมทหารตัวใหญ่ที่ข่งมี่เสวี่ยหวงแหนนักหนา ถงฮว่าลองพลิกดูขนแกะด้านใน แล้วยื่นมือเข้าไปสัมผัส นุ่มฟูและอุ่นสบายมาก
ไม่ว่าถงฮว่าจะใช้ประโยชน์จากกู้ซือมากแค่ไหน เวลาที่เขาดีกับเธอ เธอก็ไม่คิดจะทำไม่ดีกับเขา
ช่วงบ่าย ถงฮว่าคาดมีดฟืนไว้ด้านหลัง สะพายตะกร้าขึ้นเขา
ก่อนเก็บเกี่ยวข้าวสาลี ถงฮว่าขึ้นเขาบ่อยหน่อย แต่หลังเก็บเกี่ยวแล้วก็แทบไม่ได้ขึ้นไปอีก
สภาพแวดล้อมทางธรรมชาติของที่นี่ดีกว่าที่อื่นอยู่แล้ว สัตว์ป่าก็มีหลากหลายชนิด
แต่หลังจากครั้งแรกที่ขึ้นเขาแล้วเจอโสมป่า ก็ไม่เคยเจอเรื่องแบบนั้นอีกเลย
ยังดีที่ถงฮว่าค้นพบประโยชน์อีกอย่างของน้ำพุวิญญาณ
ทุ่งหญ้าที่ถูกรดด้วยน้ำพุวิญญาณ ไม่เพียงเติบโตงอกงามเป็นพิเศษ แต่ยังดึงดูดสัตว์ตัวเล็ก ๆ ได้มากอีกด้วย
บริเวณในป่าที่ถงฮว่าตั้งใจรดน้ำไว้ ชาวบ้านหลายคนจับไก่ป่ากับกระต่ายได้
ถงฮว่าเองก็ใช้น้ำพุวิญญาณรดพื้นที่หลายแห่งตรงจุดห่างไกลในส่วนลึกของป่า
คนอื่นไม่กล้าเข้าไปในป่าลึก แต่เธอมีมิติ เธอกล้า
กิ่งไม้แห้งที่พบระหว่างทาง ถงฮว่าล้วนโยนเข้าไปในมิติ
เมื่อใกล้ถึงบริเวณที่ถงฮว่าตามหา เธอก็เห็นหมีตัวหนึ่ง!
ถงฮว่าตกตะลึง!
ทำไมถึงมีหมีอยู่ที่นี่ได้?
โดยทั่วไปแล้ว หมีจะอาศัยอยู่ในป่าบนภูเขาที่สูงกว่าระดับน้ำทะเล 1,000 เมตร