ก่อนลงชนบท ฉันขนของในบ้านไปจนเกลี้ยง แล้วยังแจ้งความจับเขา

ตอนที่ 315 ใบหน้าที่ทำให้คนจำไม่ได้

6 นาที· 1.4K คำ

ถงฮว่าทำตามที่เธอบอก วางเงินไว้ในมือข่งมี่เสวี่ย

ข่งมี่เสวี่ยรู้สึกว่าตัวเองเอาชนะถงฮว่าได้ แถมยังบีบให้ถงฮว่าถอยไปอีก

นับตั้งแต่ลงชนบทมา เธอไม่ค่อยได้รู้สึกสะใจขนาดนี้

ตอนข่งมี่เสวี่ยจากไป ฝีเท้าก็เบาสบายขึ้นไม่น้อย

ป้าเฉิงเห็นแล้วก็ขมวดคิ้ว เอ่ยอย่างกังวลว่า “เงินตั้งมากมายอยู่ในมือเธอ จะเกิดเรื่องขึ้นหรือเปล่า”

ถ้าเกิดเรื่องขึ้นมา ก็เท่ากับมีคนตายนะ!

หัวหน้าทีมเฉิงบอกว่า “พรุ่งนี้กลางคืนก็แลกเปลี่ยนกันแล้ว ไม่น่ามีปัญหา”

ระหว่างที่ทุกคนกำลังคุยกัน เฉิงเว่ยกั๋วก็กลับมาจากคอมมูน ด้านหลังเขามีพี่สะใภ้เฉิงตามมาด้วย

พี่สะใภ้เฉิงคิดไปคิดมา สุดท้ายก็แอบเข้าไปในคอมมูน แล้วเล่าเรื่องนี้ให้เฉิงเว่ยกั๋วน้องเขยฟัง

เผื่อจับคนร้ายได้ล่ะ?

เงินห้าร้อยหยวนของครอบครัวพวกเขาก็จะได้คืนไม่ใช่หรือ?

เมื่อป้าเฉิงเห็นสีหน้ารู้สึกผิดของพี่สะใภ้เฉิง ก็รู้ทันทีว่าอีกฝ่ายต้องเล่าเรื่องในบ้านให้เฉิงเว่ยกั๋วฟังหมดแล้วแน่ ๆ

เฉิงเว่ยกั๋วยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเฉิงเสี่ยวอวี่กลับมาแล้ว

ช่วงนี้เขามัวแต่สืบคดีคนหายในสหกรณ์หลงผิงตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา หวังว่าจะหาเบาะแสเกี่ยวกับน้องสาวได้

ใครจะคิดว่าพี่สะใภ้ใหญ่จะมาบอกเขาว่าน้องสาวกลับมาแล้ว

กลับมาตั้งวันหนึ่งแล้ว เพิ่งมาบอกเขาเอาป่านนี้

เฉิงเว่ยกั๋วมีสีหน้าเคร่งขรึม เขาวางสมุดบันทึกคำให้การในมือลงบนโต๊ะเสียงดัง

พี่สะใภ้ใหญ่เฉิงทำหน้าที่เสร็จสิ้นแล้ว จึงค่อย ๆ ถอยเข้าไปในครัว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป