หลี่กานซื่อพูดจบก็หันไปเตือนกู้จินเยว่
“เยาวชนกู้ เมื่อครู่นี้ผู้อำนวยการหลินมาหาเรื่องประธานกู้ เพราะตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักงานเกษตร
ถ้าพวกคุณเลือกหย่ากันตอนนี้ พวกเขาต้องหาทางเปิดโปงเรื่องที่พวกคุณแต่งงานหลอก ๆ แน่
ถึงตอนนั้นประธานกู้ไม่เพียงช่วยคุณไม่ได้ แต่ยังจะพลอยเดือดร้อนไปด้วย กลายเป็นคนมีความผิดฐานให้ความคุ้มครอง”
กู้จินเยว่ไม่ยินยอมพร้อมใจนัก แต่ก็ไม่กล้าเอ่ยเรื่องหย่ากับข่งมี่เสวี่ยอีก
ตอนออกจากคอมมูน สีหน้าของกู้จินเยว่หม่นหมองลงอย่างเห็นได้ชัด
ข่งมี่เสวี่ยหันไปมองทางสำนักงานของกู้ซือ แววตาฉายความทะเยอทะยานอย่างลึกล้ำ
ในเมื่อเธอได้กลับมาเกิดใหม่ เธอก็จะไม่ปล่อยให้โอกาสนี้สูญเปล่า
“พี่กู้ เรื่องนี้ฉันเองก็คิดไม่ถึงเหมือนกัน
ฉันคิดจนเข้าใจแล้ว ต่อไปจะไม่ตามตื๊อพี่อีก
ฉันจะบอกถงฮว่าด้วยว่าชีวิตคู่ของเรามีแต่ชื่อ
ต่อไปพี่จะหย่าเมื่อไหร่ ฉันก็จะให้ความร่วมมือเมื่อนั้น”
คำพูดของข่งมี่เสวี่ยฟังดูมีเหตุผลและรู้จักเอาใจใส่ผู้อื่น
แต่ถึงจะพูดจาไพเราะเพียงใด สุดท้ายก็หย่าไม่สำเร็จ กู้จินเยว่เสียใจอย่างหนัก จึงเพียงพยักหน้าเบา ๆ ให้คำพูดของเธอ